حسینیه

حضرت عبدالله بن الحسن(ع)

گاهی دلم برای پدر تنگ می شود

دل گیر از این زمانۀ نیرنگ می شود

این جا کسی یتیم نوازی نمی کند

این جا نصیب صورتمان چنگ می شود

عمه بیا اجازه بده تا رها شوم

رحمی بر این یتیم که دلتنگ می شود

عمه بگو چگونه تماشا کنم، ببین

دارد سرِ عبایِ عمو جنگ می شود

پیراهنی که داشت عمویم سپید بود

از فرط  زخم، قرمز پُر رنگ می شود

من می روم سپر بشوم حیف کوچکم

پیشانی اش ولی هدف سنگ می شود

ناکام اگر که من بروم باز بهتر است

این زندگی بدون عمو ننگ می شود

شکر خدا نصیب من و اصغرت یکی ست

شمشیر با سه شعبه هماهنگ می شود