پاسخ به:شهدای کربلا
پنج شنبه 4 آبان 1391 9:08 PM
او مرد مبارزه و كارزار بود. در روز عاشورا پس از عبدالرحمن بن عبداللّه يزنى و به قولى پس از سويد بن عمرو به ميدان رفت و آيه شريفه ذيل را تلاوت كرد:
«انّ ... مَحْياىَ و مَماتى لِلّهِ ربِّ العالمين.»
در حقيقت ... زندگى و مرگ من براى خدا، پروردگار جهانيان است.
يحيى كه پيوسته به ميمنه و ميسره سپاه حمله مىكرد، گروهى از دشمن را به هلاكت رساند و سر انجام خود به فيض شهادت نايل گشت.
برخى از معاصرين، زمان شهادت وى را قبل از ظهر و در حمله نخست ذكر كردهاند.
او در حال مبارزه چنين رجز مىخواند:
لَأَضْرِبَنَّ القَوْمَ ضَرْباً فَيْصَلًا ضَرْباً شديداً فى العدا مُعْجِلًا
لا عاجزاً فيها و لا مُوَلْولًا وَ لا اخافُ اليَوْمَ مَوتَ مُقْبِلًا
دشمنان را با شتاب و با ضربه سخت و فيصله دهنده مىزنم. نه از مرگى كه به ناچار خواهد آمد مىترسم و نه عجز و بىتابى نشان مىدهم.
منبع: پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، پژوهشکده تحقیقات اسلامی.
خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار
