حرف دل یاعقل؟

خدايا! دنيا را پشت سر نهاده ام و به خلوتي رو آورده ام تا به دور از همه جاذبه ها و دلواپسي ها به تو بينديشم و براي بازگشت به اجتماع، توشه اي از نور برگيرم تا چراغ راهم باشد.

خدايا! هرچه هستم، بنده تواَم و هرچه دارم؛ از تو دارم، دست هاي اميدم را تهي بازمگردان.

خدايا! دقايق اعتکاف به پايان مي رسد و من ناگزير از بازگشت به دنيايم. از من آدمي بساز که از اين پس، اسير جاذبه هاي دنيا نشوم و همه جا و همه گاه، سرگرم تو باشم.

التماس دعای شدید...
یاحق