اشعار دفاع مقدس

کاش از جنس جنون بال و پری بود مرا

مثل سیمرغ از اینجا سفری بود مرا

از همان کوچه که سر میشکند دیوارش

باز در حالت مستی گذری بود مرا

رقص زلف سر نی دیدم گفتم:

بین هفتاد و دو سر سری بود مرا

هیچ پروا دلم از دغدغه راه نداشت

چون تو ای عشق!اگر همسفری بود مرا

پیش از انکه برسد مرگ بمیری هنر است

کاش ای کاش هنری بود مرا

................................................

به وبلاگ شهدا هم سری بزنید