پاسخ به:مادرانه
پنج شنبه 20 مهر 1391 9:54 PM
قطعا در زنان خونسرد ، متكي به خود و قوي دوره بارداري بسيار راحت تر از افراد ضعيف ، نگران و وحشت زده سپري مي شود .
استرس در دوره بارداري ، در رشد جنين و زايمان تاثير بسزايي مي گذارد . عوامل ايجاد تنش دروني هر چه كه باشد ، استرس مزمن بر جسم و ذهن زن باردار تاثير منفي دارد و علاوه بر آن منجر به افزايش فشار خون ، زجر جنين، مشكلات سلامتى در سال اول زندگى شيرخوار و مشكلات و اختلال هاى رفتارى و هيجانى در چهار سالگى مي گردد.
همچنين استرس شديد اگر به روش علمي و سريعاً درمان نشود ، مي تواند منجر به ايجاد بدبيني در مادر شده و او را بسوي بي حوصلگي ، افسردگي و حتي نگرش منفي نسبت به جنين سوق دهد . همچنين عوارض برخي از استرس هاي شديد در بزرگسالي فرزند بصورت مشكلات هوشي و ذهني خودش را نشان مي دهد و چه بسا شخصيت او را فردي افسرده ، پرخاشگر و ترسو سازد.
تحقيقات نشان مي دهد كه استرس موجب نوسان هورمون ها و حتي تسريع سقط بچه مي شود . مقدار بالاي پروستاگلاندين در استرس موجب وضع حمل پيش از موعد مي گردد و بدين ترتيب وضع حمل را بسيار سخت و طاقت فرسا مي سازد .
در اين حالت ممكن است وضع حمل به خاطر باز نشدن دهانه رحم بيش از حد طولاني شود . هر چه زني نگران تر و مضطرب تر باشد ، دوره بارداري و وضع حمل او مشكلات بيشتري را در برخواهد داشت.
استرس و اضطراب شديد مى تواند سيستم هاى بدن مادر مانند سيستم ايمنى، گوارش، قلب، كليه و حتى خواب و استراحت را تحت تأثير خود قرار داده و با تأثير روى آنزيم ها و توليد مواد سمى و عبور آنها از جفت ، منجر به مشكلات عديده اى در جنين شود.