پاسخ به:سفرنامه حج/سفرنامه حجّ شهید آوینی
شنبه 15 مهر 1391 11:16 AM
- در ميقات
تمثيل حج، تمثيل آفرينش انسان است، و تو، اي انسان، اي آنکه مشتاقانه با لقاء محبوب شتافتهاي.
اينجا، تمثيل مرگ است، که فرمود:«موتوا قبل ان تموتوا» و اين کفن است که ميپوشي تا پيش از آنکه مرگ ترا دريابد، تو با پاي خويشتن به مقتل عشق بشتابي و به مذبح معشوق. و چه ميگويي؟...لبيک اللهم لبيک، اکنون به ميقات آمدهاي، و تمثيل ميقات، تمثيل وعدهگاه قيامت، است که فرمود:«قل انالاولين و الاخرين لمجموعون الي ميقات يوم معلوم» و اکنون تو به ميقات آمدهاي و اينجا باب ورود به حرم کبريايي است، اي آنکه از خود به سوي خدا گريختهاي و به نداي آسماني «ففروا اليالله» (3) لبيگ گفتهاي، ورود به حرم کبريايي، بياحرام جايز نيست. و تو نخست بايد باطن را از حب ماسوي الله تطهير کني، و اينگونه لباس عصيان را که شيطان بر تو پوشانده است، از تن برآوري و لباس ورود به حرم عشق بپوشي، و تمثيل احرام همين است، سفيد است، چرا که کفن است، و دوخت و آرايش ندارد، چرا که لباس تقوياست.
رنگها از رخساره ها پريده است، و... دلها در سينه ميلرزد، و.... صداها در گلوها پيچيده است... چرا که لحظه تشرف نزديک است، و دعوتها به اجابت رسيده و حضرت حق (جل و علا) ترا به حرم خوانده است. بشتاب، بشتاب، اي از خود گذشته، به سوي خدا بشتاب.
لبيک اللهم لبيک، لبيک لا شريک لک لبيک، انالحمد و النعمه لک و الملک
لبيک لا شريک لک لبيک.
