واحد دین واندیشه تبیان زنجان-

امام مهدي (عليه السلام) خود را به خورشيد تشبيه مي كند و وقتي دوباره نحوه بهره مندي از او در دوره غيبت، سؤال مي شود مي فرمايد:

و امّا وجه الانتفاع بي غيبتي فكا الانتفاع بالشّمس اذا غيّبتها عن الابصار السّحاب.(10)

بهره مندي از من در روزگار غيبتم، مانند سود بردن از خورشيد است، آن گاه كه به وسيله ابرها از چشم ها پوشيده است.

در واقع، اين تشبيه ساده اي نيست و نكته هاي فراواني دارد كه به برخي از آن ها اشاره مي شود: خورشيد در منظومه شمسي مركزيّت دارد و كرات و سيارات به دور او حركت مي كنند، چنان كه وجود امام عصر مركز نظام هستي است.

ببقائه بقيت الدّنيا و بيمنه رزق الوري و بوجوده ثبتت الارض و السّماء.(11)

به سبب بودن او دنيا باقي است و به بركت وجود او، عالم روزي مي خورند و به خاطر وجود او زمين و آسمان، استوار مانده است.

آفتاب، لحظه اي از نورافشاني دريغ نمي كند و هر كس به اندازه ارتباطي كه با خورشيد دارد، از نور آن بهره مي گيرد. همان طور كه وجود وليّ عصر واسطه دريافت همه نعمت هاي مادي و معنوي است، ولي هر كس به اندازه رابطه خود با آن منبع كمالات، بهره مند مي شود.

اگر اين آفتاب پشت ابر هم نباشد، شدت سرما و تاريكي، زمين را غير قابل سكونت خواهد كرد. چنان كه اگر عالم از وجود امام- گرچه در پشت پرده غيبت- محروم بماند، سختي ها و نابساماني ها و هجوم انواع بلاها ادامه زندگي را ناممكن مي سازد.

آن حضرت در نامه اي به شيخ مفيد خطاب به شيعيان خود مي فرمايد:

انّا غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم و لولا ذلك لنزل بكم اللّأواء و اصطلمكم الأعداء.(12)

ما هرگز شما را به حال خود رها نكرده و هرگز شما را از ياد نبرده ايم و اگر نبود [عنايت پيوسته ما] حتماً سختي ها و بلاهاي فراواني به شما مي رسيد و دشمنان شما را نابود مي كردند.

و نيز مي فرمايد:

أنا خاتم الأوصياء و بي يدفع الله عزّو جلّ البلاء من اهلي و شيعتي.(13)

من آخرين جانشين پيامبر خدا هستم و خداي تعالي به [سبب وجود] من بلاها را از خاندان و شيعيانم دور مي كند.

در عصر غيبت، حضرت امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، دوري از امام حي و غيبت ايشان سبب مي شود كه همه چيز در عالم از جايگاه عدل خارج شود. گناهان بشر از يك سو و ناقص بودن علمش، از سوي ديگر، كه با دخالت بي جا و بي رويه او در نظام طبيعي هستي همراه است، باعث شده اند كه به اين خروج از جايگاه عدل در همه چيز سرعت و شتاب بيشتر داده شود. از همين روست كه نشانه هاي آخرالزمان، چونان دانه هاي تسبيح، به تعبير پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم)، يكي پس از ديگري آشكار مي شوند تا در نهايت به ظهور حضرت حجت (عجل الله تعالي فرجه الشريف) بينجامد.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: «نشانه هاي ظهور چون دانه هاي تسبيح يا گردنبندي است كه رشته اتصالش بگسلد و دانه هاي آن يكي به دنبال ديگري فرو ريزد». (14)

در ادبيات ديني و مذهبي اسلام، حضرت ختمي مرتبت (صلي الله عليه و آله و سلم) در مقام «پيامبر آخر الزمان» معرفي شده اند و عصر و عهد ايشان را تا به وقت ظهور منجي موعود، به منزله عصر آخرالزمان مي شناسند. نكته جالب اين است كه بخش بزرگي از اقوال و روايات از بيان حضرت نبي اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) نقل شده اند. بنابراين، بيشتر روايات اين مقاله از حضرت رسول (صلي الله عليه و آله و سلم) انتخاب و نقل شده است.

وضعيت مؤمنان در آخر الزمان 

روايتي از پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره وضعيت مؤمنان در آخرالزمان نقل شده است:

عندها يذوب قلب المؤمن في جوفه كما يذوب الملح في الماء: مما يري من المنكر فلا يستطيع ان يغيره! المؤمن! المؤمن يمشي بينهم المخافه، فان تكلم اكلوه، و ان سكت مات بغيظه. (15)

در آن ايام، قلب مؤمن در درون خود آب مي شود. آنچنان كه نمك در آب ذوب مي شود؛ زيرا منكرات را مي بيند و قدرت جلوگيري و تغيير آن را ندارد.

مؤمن در ميان آنها با ترس و لرز راه مي رود، كه اگر حرف بزند او را مي خورند و اگر ساكت شود، غصه مرگ مي شود.

مسائل اقتصادي در آخرالزمان 

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) رعايت نكردن اخلاق در مسايل اقتصادي چنين اشاره مي فرمايد:

و عندها يظهر الرباء و يتعاملون بالرشي، و يوضع الدين و ترفع الدنيا.(16)

در آن زمان ربا شايع مي شود، كارها با رشوه انجام مي يابد، مقام و ارزش دين تنزل مي كند و دنيا در نظر آنها ارزش مي يابد.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) به اين مضمون، بدين حديث نيز اشاره مي كنند:

ما من قوم يظهر فيهم الربا، الا اخذوا بالسنه و ما من قوم يظهر فيهم الرشي الا اخذوا بالرعب. (17)

هيچ قومي نيست كه ربا در ميان آنها شايع شود، جز اينكه دچار غفلت و بي خبري مي شوند و هيچ قومي نيست كه رشوه در ميان آنها رايج شود، جز اينكه دچار ترس و وحشت مي شوند.

امر به معروف و نهي از منكر در آخرالزمان 

رسول گرامي اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره دوري مردم آخرالزمان از امر به معروف و نهي از منكر مي فرمايد:

اذا كثر الجور و الفساد، و ظهر المنكر، و امرت امتي به، و نهي عن المعروف، و ينكرون الامر بالمعروف و نهي عن المنكر. (18)

هنگامي كه ستم و تباهي فراوان شود، منكر آشكار گردد، امت من امر به منكر و نهي از معروف كنند و امر به معروف و نهي از منكر را فراموش كنند.

راسخون /گرد آوری: گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/Religion_Thoughts.html

پي‌نوشت‌ها:

1- غيبت طوسي، فصل پنجم، ح 284، ص237.

2- غيبت نعماني، باب10، فصل3، ح6، ص170.

3- دلائل النبوه، ج6، ص513.

4- اثباه الهداء، ج3، ص422، روايت 14.

5- كمال الدين، ج2، باب 31، ح6، ص592.

6- بحارالانوار، ج52، ص123.

7- كمال الدين، ج1، باب 25، ح2، ص535.

8- كافي، ج1، ص201.

9- مفاتيح الجنان، زيارت جامعه كبيره.

10- احتجاج، ج2، ش344، ص542.

11- مفاتيح الجنان، دعاي عديله.

12- احتجاج، ج2، ش359، ص598.

13- كمال الدين، ج2، باب 43،‌ح12، ص171.

14- الملاحم و الفتن، ص102.

15- سليمان كامل، روزگار رهايي، ج1، ص355.

16- بشاره الاسلام، ص26.

17- نهج الفصاحه، ج2، ص557، حائزي يزدي، الزام الناصب، ص182.

18- الزام الناصب، صص 64 و 182.