والیبال ایران مدیون ولاسکو نیست

در شهرتان تحویل تان می گیرند؟

- موسوی: یک خاطره جالب تعریف کنم. ما سوم جوانان جهان شدیم از مراکش آمدیم دزفول، همه سران شهر به خانه ما آمدند. شهردار و فرماندار و همه کس بودند. ما فقط 500 هزار تومان تدارک آن یک شب را دادیم که پول میوه و شیرینی ها شد. همه این آقایان برای من یک ربع سکه آوردند، طوری که بابام می خواست سکه را موقع رفتن پس بدهد. همانجا گفتند می خواهیم در فلان جای شهر به تو زمین بدهیم. آنجا هم جای خوبی بود و ما کلی ذوق کردیم. چند وقت صبر کردیم، بعد رفتیم گفتیم چه شد؟ گفتند آنجا قیمت زمین ها بالا رفته، نمی شود و اینجور حرف ها، جای دیگری برایت در نظر گرفته ایم. چند وقت باز گذشت رفتیم، گفتیم چی شد؟ گفتند آنجا هم نمی شود، تعداد زیاد است و زمین ها را باید با یکی دیگر شریک شوی. گفتم باشد. شما یک زمین به من بدهید. بعد گفتند آنجا قرار است ساختمان بسازند. 8 واحد درآنجا در می آوریم که پول ساختش هم خودت باید بدهی بعد یکی از آنها را به تو می دهیم، باز هم گفتم باشد. آخر سر رفتیم دنبالش گفتند اصلا شما شامل این موضوع نمی شوید و زمین به متاهل ها تعلق می گیرد. اولش قرار بود یک میلیارد به ما بدهند، بعد شد 20 میلیون. به من می گویند باید معطل باشی، من 100 میلیون بدهم هزینه عروسی به خاطر 20 میلیون؟! جالب اینجاست که دزفول جز من یک ورزشکار دیگر دارد، آقای جوکار است که در پرتاب نیزه معلولین فعالیت می کند و در این پارالمپیک نایب قهرمان شد. به ما نرسند پس به کی می خواهند برسند؟ آن روز که من رفته بودم برای زمینم، می گفتند آقا ورزشکار زیاد است و باید در نوبت صبر کند. پرسیدم ورزشکار؟ گفتند بله در صحرانوردی جوانان نماینده کشوری داشتیم. در پیاده روی هم دزفول ورزشکار دارد و ... من پیش خودم گفتم ما سوم جهان شدیم، در یک رشته گروهی آن هم والیبال، آن وقت ببین چه جواب من را می دهند. ما هم قید زمین را زدیم.

- محمودی: در کرج که ماشاءالله ورزشکار زیاد است و اصلا به ما نگاه نمی کنند. حالا سید تا مرز زمین گرفتن رفت، ولی ما تا همانجا هم نتوانستیم برویم. اصلیت ما هم که میانه ای است و فکر می کنم در آنجا کسی نداند من همشهری آنها هستم و میانه ای ها اصلا ما را تحویل نمی گیرند. البته زمان بهنام بهتر بود، ورزشکار کم بود و به معدود ورزشکارانشان می رسیدند ولی الان آنقدر زیاد هستند که هیچی. ما که با جوانان سوم جهان شدیم، در مراسمی که هر سال از قهرمانان تجلیل می کنند به من چیزی ندادند، نمی دانم چرا.