پاسخ به:والیبال ایران مدیون ولاسکو نیست
شنبه 25 شهریور 1391 8:14 PM
ما قبولداریم که در مقایسه با فوتبال، به دیگر رشته ها اجحاف می شود اما شما هم قبول دارید که والیبال ایران نسبت به اکثر جاهای دنیا پول خوبی می دهد؟
- موسوی: سطح لیگ ما به جایی رسیده است که ما با پیکان سوم جهان شدیم. والیبال ایران به جاهایی رسیده است که پاسور تیم ملی صربستان به ایران می آید و برای کاله پاس می دهد.
حالا داستان را طور دیگری ببینیم. چرا از بچه های ما کسی به لیگ های خارجی نمی رود؟ مثلا مدتی بهنام محمودی و سعید رضایی در ایتالیا بازی کردند. شاید آن وقت هات پیشنهادات وسوسه برانگیزتر بود ولی الان پول هایی که آنها می دهند برای ایرانی ها صرف ندارد.
- موسوی: اتفاقا آن وقت که بهنام به ایتالیا رفت، پولی که گرفت کمتر از پیشنهادی بود که در ایران بهش دادند. قبول دارم که مثلا لیگی مثل ایتالیا سقفش 600 هزار یورو است. البته با قیمت امروز یورو پول زیادی می شود. ولی من خودم دو سال پیش از ایتالیا پیشنهاد داشتم 190 هزار یورو، آن روزها قیمت یورو 1300 تومان بود. همین پیشنهاد را در ایران هم داشتم. نشستم سبک سنگین کردم، پیشرفتم را گذاشتم کنار و دیدم من نمی توانم بروم. من هم به ایران وابسته ام و هم اینکه به ایتالیا یا هر جای دیگر رفتن برایم سخت است. پس در ایران ماندم. لیگ ما خوب پول می دهد، مخصوصا به بازیکنان تاپ پست ها.
پس قبول دارید که خدا را شکر آنقدر اوضاع مالی در لیگ والیبال ایران خوب است که کسی وسوسه نمی شود به کشورهای دیگری برود تا شرایط جدیدی را تجربه کند؟
- محمودی: همه چیز پول نیست، بعضی وقت ها کسی هدفش پیشرفت است، شرایطش را دارد که در سطح اول دنیا بازی کند، پس قید همه چیز را می زند اما کسی مثل موسوی هر سال در بازی های تیم ملی با بهترین تیم های دنیا بازی می کند، پس ترجیح می دهد در ایران کنار خانواده اش بازی کند تا در ایتالیا.

- موسوی: البته شرایط ما هم مثل قبل نیست، منظورم دوستی ایران با دیگر کشورهاست. مثلا خودم، در جام باشگاه های جهان بهترین می شوم. بعد در جام جهانی عالی بازی می کنم ولی کوچکترین پیشنهادی به بازیکنان نمی شود، نه من، همه بازیکنان همین شرایط را دارند. جالب است همه بازیکنان استرالیا در لیگ ایتالیا بازی می کنند، پیشنهاد می گیرند ولی شرایط طوری شده که بچه های ما دیده نمی شوند. بچه های ما هم خودشان را قبول دارند و می خواهنددیده شوند. نه اینکه با دلال بازی بروند آن ور. من الان می توانم زنگ بزنم به چند دلال که الان ایران هم هستند. چند بار هم شده آنها به خود من زنگ زده اند که دوست داری فلان جا بروی؟ ولی من دوست ندارم، دوست دارم مثل ایران خود باشگاه به من زنگ بزند و از من بخواهد که به آنجا بروم. من آخرین باری که پیشنهاد داشتم از یک باشگاه ایتالیایی بود. پرندی، سرمربی یک باشگاه بود: زنگ زد به بازیکن ایتالیایی ما در پیکان که آقا ما فلانی را می خواهیم. تازه از شانس ما هم بازیکن ایتالیایی داشتیم که این پیشنهاد را گرفتم ولی نشنیده ام که کسی خودش از باشگاه های خارجی پیشنهادی داشته باشد.