آذرشهر

معبد قدمگاه
باقی مانده ای از عبادتگاه و شاهکاری از صخره تراشی ایرانی .نمای بیرونی معبد قدمگاه بسیار ساده است بنابر این توان جذب رهگذر را در اولین برخورد ندارد. معبد با یک گذر گاه تنگ و کوچک شروع می شود که این گذر گاه سایه بانی حفاظ مانند است از صخره. صخره بزرگ سفید مایل به خاکستری و از گل رسوبی ته نشین شده تشکیل شده است . به منظور ورود به معبد بایستی از میان در کوتاه چوبی که به اتاق کوچک به ابعاد 70/1*50/2 وبا ارتفاع 75/1 متر منتهی می شود ،عبور کرد . کریدور اصلی از قاب صخره تراشیده شده و با تخته سنک مرمر مایل به سبزه تر سیع گشته است . کنده کاری های مدخل نشانگر آن است که عمر معبد از 700 سال متجاوز نیست. برای ورود به این کریدور باید از یک تنگ راهه عبور کرد . طول کریدور 7 متر و 80سانتی متر و عرض آن متغیر و در قسمتهای مختلف متفاوت است . در قسمت فوقانی کریدور اصلی و بالای مخروط سوراخی به قطر 105 سانتی متر تعبیر شده که نور را به داخل معبد منتشر می سازدو بدینوسیله نور داخل معبد تامین می شود . محوطه اصلی یکی از جالبترین مناظری است که نشان می دهد این خانه کهن ، پرستشگاه مردم بوده است . قربانگاه داخل معبد به مانند مخروط بیرونی به صورت منظمی حجاری شده است . دیوارها از مبدا تا انتها شکل منظمی به قربانگاه داده اند . محراب در گوشه ی راست قرار گرفته و در قسمت داخلی معبد یک کمان با گوشه ای نوک تیز و با سه طاق در یک محوطه ی گود وجود دارد که موید تعلق قربانگاه به دوران باستان است.