پژوهش و سازندگي

با توجه به جايگاه صنعت مبلمان در ايران و اهميت سازه هاي صفحه اي در اين صنعت، در تحقيق حاضر مقاومت انواع مختلف اتصالات پيچ، دوبل و گوشه اي فلزي در برابر بار برشي جانبي مورد بررسي و مقايسه با يكديگر قرار گرفته است. هدف از اين مطالعه دستيابي به قوي ترين حالت اتصال تعبيه شده در تخته خرده چوب روكش دار و بدون روكش به طور جداگانه، اندازه گيري و تجزيه وتحليل مقاومت حالت هاي مختلف هر يك از اتصالات است؛ اتصالات بررسي شده عبارتند از: دوبل هاي آجدار با قطر 8 و 10 ميلي متر كه با چسب هاي پلي وينيل استات و اوره فرم آلدئيد آغشته شده، پيچ هاي شماره 15 و 16 در حالت هاي بدون چسب، با چسب پلي وينيل استات و اوره فرم آلدئيد و انواع اتصالات فلزي گوشه اي با مهره 2 و بدون مهره؛ بدين ترتيب عوامل مطالعه شده عبارتند از 20 نوع اتصال و اندازه گيري مقاومت اتصالات مذكور براساس استاندارد GSA انجام گرفته است. اين نمونه ها كه در كارگاه دانشگاه شهيد رجايي ساخته و متعادل سازي گرديدند عبارتند از 2 قطعه تخته به ابعاد 8×20 سانتي متر كه توسط انتقال مورد نظر به يكديگر وصل شده اند. با توجه به نتايج به دست آمده، اتصالات پيچ بيشترين مقاومت برشي را نسبت به ساير اتصالات بررسي شده داشتند. محاسبات آماري نيز اين نتيجه را تاييد كرده و براساس آن مقاومت انواع اتصالات پيچ مطالعه شده با يكديگر اختلاف معني داري نداشته اما مقاومت اين اتصالات با ساير اتصالات آزمايش شده داراي اختلاف معني داري است. با توجه به نتيجه مذكور مي توان از انواع پيچ براي وضعيت هاي مشابه استفاده كرد، هر چند كه از نظر اقتصادي تعبيه اتصال پيچ شماره 5 بدون مصرف هيچ گونه چسبي در محل اتصال، نسبت به ساير اتصالات مناسب تر مي باشد.

 نسخه قابل چاپ