پژوهش و سازندگي

اكاليپتوس جز درختان سريع الرشد بوده و تعدادي از گونه هاي آن براي كاشت در شرايط آب و هوايي گرم و خشك سازگاري بالايي دارند. لذا توليد نهال اين گونه ها به منظور توسعه جنگل كاري در ايران حايز اهميت مي باشد. ريزازديادي در توليد نهال هاي مناسب از جايگاه ويژه اي برخوردار است. در روش ريزازديادي مرسوم، هزينه هاي توليد نهال در سطح انبوه به علت درصد بالاي آلودگي ها، تلفات ناشي از انتقال گياه به خاك و استفاده از هورمون هاي بيوشيميايي بالا مي باشد. لذا در اين پژوهش از سيستم نوين شبه فتواتوتروفيك در ريزازديادي استفاده گرديد. در اين روش حذف ساكارز، حذف يا استفاده اندك از تنظيم كننده هاي برون زا و نيز شاخه زايي و ريشه زايي توام گياهك ها موجب كاهش كلي در هزينه هاي توليد گياهك هاي درون شيشه اي ميگردد. اثر ظروف مختلف G7 و B.F.J با درپوشهاي فيلتردار و بدون فيلتر بر روي فاکتورهاي رشد شامل وزن تر ريشه، وزن تر اندام هوايي، سطح برگها، تعداد برگها، طول ريشه، طول ساقه و تعداد شاخه در گونه هاي،E.microcarpa ، E.melliodora ،E. camaldulensis در شرايط شبه فتواتوتروفيک بررسي شد. ظرف G7 فيلتردار در تمامي فاکتورهاي رشدي مورد مطالعه برتر از ظروف ديگر بود. درصد زنده ماني بعد از انتقال به خاک در گونه هاي E. microcarpa و 100% E.melliodora و در گونه 65% E.camaldulensis و بود در روش شبه فتواتوتوفيک گذشته از اينکه هزينه هاي ريز ازديادي به حداقل مي رسد تمامي شاخص هاي رشدي به طور معني داري افزايش مي يابند ليكن در اين روش نيز مشكلات آلودگيهاي دروني و سطحي ريز نمونه ها و آزادسازي ترکيبات فنلي و غيره وجود دارد كه مي بايست در تحقيقات مورد توجه قرار گيرد.