اثر مدت شيرخوارگي و طول دوره پرواز بر خصوصيات لاشه بره هاي لري بختياري
پنج شنبه 6 مهر 1391 1:08 PM
| 3 : پژوهش و سازندگي زمستان 1385; 19(4 (پی آیند 73) در امور دام و آبزیان):21-29. |
| اثر مدت شيرخوارگي و طول دوره پرواز بر خصوصيات لاشه بره هاي لري بختياري |
| كرمي مرتضي,طالبي محمدعلي |
|
اين تحقيق جهت بررسي اثرطول مدت شيرخوارگي بر خصوصيات و تركيب فيزيكي لاشه بره هاي لري بختياري اجرا شد. در اين مطالعه تعداد 66 راس بره نر و ماده كه در يك فصل زايش متولد شده بودند، به طور تصادفي انتخاب و در سنين 60،90 و 120 روزگي از شيرگرفته شدند و تا سن 6 ماهگي پروار گرديدند. آزمايش در قالب يك طرح كاملا تصادفي با روش فاكتوريل 2×3 (دوره هاي مختلف شيرگيري و جنس) انجام شد. در پايان دوره پروار در هر سن شيرگيري 10 راس و جمعا 30 راس بره به طور تصادفي انتخاب و پس از ذبح تجزيه لاشه گرديدند. ميانگين وزن نهايي بره ها در گروه هاي مختلف شيرگيري (60، 90و120روز) به ترتيب 44.64، 43.01 و 41.30 كيلوگرم بود كه ميانگين وزن نهايي بره هايي كه در سن 60 روزه از شيرگرفته شده بودند به طور معني داري بالاتر از بره هايي بود كه در سن 120 روز شير گيري شده بودند (0.05>p). ميانگين درصد لاشه سرد بره هاي گروه 90 روز به طور معني داري پايينتر از گروه اول (60 روز) و گروه سوم (120روز) بود (0.05>p). ميانگين درصد لاشه بره هاي نر و ماده داراي تفاوت معني دار نبود. اختلاف بين ميانگين مجموع درصد گوشت لاشه گروههاي مختلف شيرگيري از نظر آماري معني دار نبود، اما بين ميانگين مجموع چربي زير جلد (سطحي) گروه 60 روز شيرگيري شده با گروه 120 روز شيرگيري شده تفاوت معنيدار بود (p<0.05). ميانگين درصد چربي زيرجلدي بره هاي نر كمتر از بره هاي ماده بود (p<0.05)، ولي ميانگين درصد دنبه بره هاي نر بيشتر از بره هاي ماده بود (p<0.05). در نتيجه شيرگيري بره هاي نر و ماده لري بختياري در سن 60 روزگي به دليل بالا بودن وزن نهايي دوره پروار و درصد لاشه نسبت به دو گروه ديگر (90 و 120روز شيرگيري) و يكسان بودن خصوصيات و تركيب لاشه توصيه ميگردد. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
أَلْعِلْمُ ثَلاثَةٌ: أَلْفِقْهُ لِلاَْدْیانِ، وَ الطِّبُّ لِلاَْبْدانِ،وَ النَّحْوُ لِلِّسانِ. .
