پژوهش و سازندگي

اين مطالعه براي بررسي اثر تركيبات جاذب شيميايي بر كاهش آفلاتوكسين M1 از شير خام انجام شد. نمونه هاي شير آلوده به آفلاتوكسين M1 از دو راس گاو شيري كه در اواسط شيردهي بودند و با جيره هاي غذايي آلوده به آفلاتوكسين B1 براي يك دوره 20 روزه تغذيه شدند تهيه شد. تركيبات جاذب شيميايي استفاده شده در اين آزمايش انواعي از بنتونيت و سديم كلسيم آلومينيوسيليكات هيدراته (HSCAS) بودند. نمونه هاي آلوده شير (87.4 نانو گرم در ليتر آفلاتوكسين M1 ) در دو سطح اين تركيبات (0.5 و 2 درصد) در دماي اطاق (25 درجه سانتي گراد30 دقيقه) آزمايش شدند. كاهش سم، تركيبات شير، pH شير و بقاياي بعضي از عناصر (آلومينيوم و سيليسيوم) كه ممكن است پس از فرآوري باقي مانده باشند، بررسي شدند. نوع تركيبات جاذب شيميايي، سطح استفاده شده و اثرات متقابل آنها كاهش قابل ملاحظه آفلاتوكسين در شير را موجب شدند (0.01>p). آفلاتوكسين در شير به وسيله بنتونيت B1 تا بيش از 90% كاهش يافت، اما كاهش آفلاتوكسين M1 به وسيله سديم كلسيم آلومينيوسيليكات هيدراته و بنتونيت X به ترتيب 77% و 71% بود. تركيبات شير متشكل از پروتئين، چربي، لاكتوز، مواد جامد غير چربي و كل مواد جامد تحت تاثير افزودن بعضي از مواد جاذب به شير قرار گرفتند (0.05>p)، اگر چه مقادير افزايش يا كاهش اجزا شير از نظر عددي جزيي بود. نتايج به دست آمده حاكي از عدم وجود بقاياي آلومينيوم در شير بود، اما سطح پاييني از سيليسيوم پس از فرآوري شير با تركيبات جاذب شيميايي در نمونه ها باقي مانده بود. اين مطالعه نشان داد كه استفاده از تركيبات جاذب شيميايي راندمان بالايي براي سم زدايي آفلاتوكسين M1 در شير دارد. چون اين روش معمولا متضمن تجزيه سم نيست، شير احتمالا آلوده به فرآورده هاي حاصل از تجزيه سم نبوده و براي مصرف مطمئن است. به علاوه امكان جدا كردن مواد افزوده شده به شير پس از اينكه اين موادسم را جذب نمودند به آساني وجود دارد. لذا براي تعيين اثرات اين تركيبات روي خصوصيات عملكردي شير اين روش بايستي به وسيله تحقيقات بيشتر توسعه يابد.