كاربرد گياهان به عنوان شاخصي براي تفكيك طبقات اقليمي
سه شنبه 4 مهر 1391 5:50 PM
| 20 : پژوهش و سازندگي بهار 1386; 20(1(پي آيند 74) در منابع طبيعي):163-169. |
| كاربرد گياهان به عنوان شاخصي براي تفكيك طبقات اقليمي |
| فرمهيني فراهاني علي*,مهدوي محمد |
| * مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان مركزي |
|
در طبيعت گياهاني مشاهده مي شوند كه عمدتا در اقليم خاصي گسترش دارند و در ساير اقاليم بندرت مشاهده مي شوند. از اين رو مي توان از اين گياهان به عنوان معياري براي تشخيص و تفكيك اقاليم استفاده کرد. در اين تحقيق ابتدا اقليم استان مركزي توسط سيستم هاي طبقه بندي اقليميكوپن، استنز، تورنتويت 1933، تورنتويت 1948، دومارتن اصلاح شده، گورزينسكي و آمبرژه طبقه بندي شده است. براي اين كار، آمار و اطلاعات هواشناسي براي يك دوره 20ساله در سطح استان جمع آوري شده و روابط همبستگي عوامل هواشناسي با ارتفاع تعيين شده است. با قرار دادن روابط حاصله در فرمولهاي اقليمي سيستمهاي فوق، اين سيستمها در منطقه مورد مطالعه پياده شده اند. در مرحله بعد اقدام به شناسايي گياهان معرف اقليم در منطقه مورد مطالعه شده است. با بررسي حدود 550 گونه گياهي شناسايي شده در سطح استان 54 گونه به عنوان گياهان معرف اقليم متمايز گرديدند. اقليمي كه هر گياه معرفي مي کند با اقليمي كه سيستمهاي طبقه بندي اقليمي براي آن گياه بيان مي دارند (رويشگاه گياه)، مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته است. براي اين كار از دو روش شمارش تعداد مشاهدات صحيح و امتيازدهي برحسب اولويت بندي استفاده شده است. نتايج حاصله نشان داد كه طبقات اقليمي حاصل از سيستم هاي دومارتن اصلاح شده، تورنت ويت و آمبرژه به ترتيب دقيقتر از ساير سيستمها در منطقه مورد مطالعه بوده است. در پايان براي بررسي آماري نتايج از آزمون غيرپارامتري مان - ويتني استفاده شد كه اين آزمون هم معني دار بودن نتايج را مورد تاييد قرار داده است. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
أَلْعِلْمُ ثَلاثَةٌ: أَلْفِقْهُ لِلاَْدْیانِ، وَ الطِّبُّ لِلاَْبْدانِ،وَ النَّحْوُ لِلِّسانِ. .
