پژوهش و سازندگي

برآورد دبي طراحي سازه هاي آبي مانند سدهاي كوتاه و بزرگ يكي از راهكارهاي افزايش ايمني آنها در مقابل خطر تخريب مي باشد، براي تعيين دبي طراحي ابعاد سازه هاي آبي روشهاي مختلفي وجود دارد كه يكي از مهم ترين آنها تجزيه و تحليل آماري داده هاي اندازه گيري شده مي باشد، منطقه مورد مطالعه تعدادي از زير حوزه هاي رودخانه كرخه در استان لرستان مي باشد. با محاسبه پارامترهاي آماري دبي حداكثر لحظه اي در ايستگاه هاي آبسنجي آزمون داده هاي پرت صورت گرفت و معلوم گرديد كه هيچ داده پرتي در بين داده هاي جمع آوري شده وجود ندارد. لذا نسبت به تكميل و تطويل داده ها براي طول دوره آماري مشترك اقدام شد و پس از برازش داده هاي مذكور، توزيع آماري مناسب انتخاب و با استفاده از روش شبكه بندي، مراكز ثقل محدوده بالادست هر يك از ايستگاه هاي آبسنجي تعيين شد و سپس با تلفيق و تركيب ضريب چولگي نا اريب، ضريب وزني داده ها و فاصله هر يك از ايستگاه هاي آب سنجي تا مركز ثقل زيرحوزه، ضريب چولگي تعميمي نقاط با استفاده از روش اسپيلاين كه نسبت به چهار روش مورد بررسي از ميانگين مربع خطاي كمتري (34/0) برخوردار بوده محاسبه شده است. نتايج نشان مي دهد كه دامنه تغييرات ضريب چولگي نا اريب ايستگاه ها نسبت به ضريب چولگي تعميم يافته در حدود 58 تا 137 درصد مي باشد و در صورت کاربرد ضريب چولگي تعميم يافته، داده هاي مشاهداتي با توزيع نرمال برازش بهتري دارند. همچنين در برخي از ايستگاه هاي آبسنجي مورد بررسي، تغييرات دبي حداكثر لحظه اي محاسبه شده با استفاده از چولگي نا اريب ايستگاه نسبت به روش چولگي تعميم يافته در دوره بازگشت هاي 2، 100 و 1000 سال به ترتيب 12، 77 و 180 درصد بوده و اين مبين آن است که داده هاي مشاهداتي با توزيع فراواني انتخاب شده تطابق بيشتري پيدا مي کنند.

 نسخه قابل چاپ