64. صفات برجسته عیسى
در آیات 30 تا 35 سوره مریم، عیسىعلیه السلام با هفت صفت برجسته و دو برنامه معرّفى شده است؛ امّا صفات برجستهى او:
الف) بندهى خدا بودن. «اِنّى عبداللّه»
ب) آوردن كتاب آسمانى. «آتانى الكتاب»
ج) پیامبرى. «وجعلنى نبیّا»
د) مبارك بودن. «وجعلنى مباركا»
ه) نیكى به مادر. «و بِرّاً بوالدتى»
و) جبّار و شقى نبودن. «لم یجعلنى جبّاراً شقیّاً»
ز) متواضع، حقّ شناس و سعادتمند بودن. «والسّلام علىّ...»
و امّا دو برنامهى عیسى، یكى نماز و دیگرى زكات است. این آیه مىفرماید: سخن درست درباره عیسى همان است كه گفتیم. «ذلك عیسىبن مریم»
خداوند در قرآن، بارها مسیحیان را منحرف و عقاید آنان را درباره حضرت عیسى باطل دانسته است، چنانكه در آیه 73 سوره مائده: «لقد كفر الّذین قالوا اِنّ اللّه ثالث ثلاثة» و آیه 30 سوره توبه: «وقالت النّصارى المسیح ابن اللّه» از آنان انتقاد كردهاست، امّا در اینجا با بیان سیماى واقعى حضرت عیسىعلیه السلام، راه صحیح را در مقابل راه باطل نشان مىدهد.
براى تحقّق ارادهى خداوند، هیچگونه لفظى، حتّى به لفظ «كُن» نیازى نیست، ولى خداوند براى فهم ما ارادهى خود را در این قالب بیان كرده است.
خداوند قادر مطلق است و در آفریدن نیازى به اسباب ندارد و قدرت بىنهایت او، دلیل منزّه بودن او از عجز و ناتوانى، و اختیار كردن فرزند است.
