قفل زبان

دوستان علی (3)

بهترین برادر علی علیه‌السلام توسط خود آن حضرت معرفی شده‌ است. تا سیزده رجب هر روز یكی از نشانه‌ها و ویژگی‌های برادران حقیقی مولا را مرور می‌كنیم تا شاید بتوانیم با تحقق این صفات در وجودمان، برادر انسان بزرگواری مانند مولا شویم. 

حضرت علی علیه‌السلام سومین ویژگی از صفات دوازده گانه برادر و دوست خود را در حدیث 289 كلمات قصار نهج البلاغه  اینگونه توصیف می‌فرماید:

«وَ كَانَ أَكْثَرَ دَهْرِهِ صَامِتاً فَإِنْ قَالَ بَذَّ اَلْقَائِلِینَ وَ نَقَعَ غَلِیلَ اَلسَّائِلِینَ ؛

برادر من بیشتر اوقات خود را به سكوت می‌گذراند و اگر سخن می‌گفت، گزیده می‌گفت و تشنگان معرفت را از دانش سرشار خود سیراب می‌كرد.»

برادر علی علیه‌السلام بیشتر زمانها ساكت بود؛ سخن نمی‌گفت و اگر هم به حرف می‌آمد بر سایر سخنگویان غلبه می‌كرد و تشنگی دانش پژوهان را با سخنان حكیمانه خود فرو می‌نشاند. باید زبان را نگاه داشت و بی‌جا لب به سخن نگشود؛ مؤمن چون بخواهد سخنی بگوید در آن اندیشه و تأمّل می‌كند و اگر نیكو و صلاح بود بیان می‌كند و اگر بد و ناروا بود نمی‌گوید.

هیچ نگهبانی بالاتر از خاموشی نیست؛ خاموشی، بوستان فكر و منشا روشنایی اندیشه است و شاخه‌ای از جهاد با نفس است و جبران سكوت آسانتر‌ از جبران كلام است.