احکام عفاف و حجاب

امیرالمومنین درنامه ای به فرزندش امام حسن (ع) دربارۀ زنان چنین سفارش می کند:
«واکفف علیهنّ من ابصارهنّ بحجابک ابّاهنّ ، فإنّ شدّه الحجاب أبقی علیهنّ و لیس خروجهنّ بِاَشدّ من إدخالک علیهنّ من لا یوثق به علیهنّ و إن استطعت أن لایعرفن غیرک فافعل»؛؛با پوشیده داشتن زنان خود ،نگاه انها را محدود ساز ؛ زیرا حجاب کامل در ثبات عفت آنها تأثیر دارد و رفت آمد بیرون خانه بر ایشان خطرش بیش از آن نیست که فرد غیرقابل اعتماد را در خانه آوری. و اگر بتوانی، کاری کن که با غیر تو شناخت وآشنایی نداشته باشند.
با این وصف می توان گفت : هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنند که چرا دور باغش را حصار و پرچین کشیده است؛چون باغ بی دیوار، از آسیب مصون نیست و میوه و محصولی برای باغبان نمی ماند.

پیامبر اکرم(ص)فرمود:
دوگروه از دوزخیان را من (هنوز)ندیده ام؛گروهی تازیانه هایی مثل دم گاو در دست دارند و مردم
را با آن می زنند ، و(گروه دیگر ) زنانی هستند که در حالی که پوشیده اند ، امّا برهنه اند. کجراهه می روند و دیگران را نیز به کج روی تشویق می کنند. سرها یشان هم چون کوهان شتر فروهشته است.اینان به بهشت نمی روندو بوی بهشت را- که ازفاصله زیاد به مشام می رسد استشمام نمی کنند.