سلامتی کودکان و نوجوانان (جامع)

والدين موفق چگونه هستند؟ 

اصولي که والدين را موفق مي کند

وقتي تصميم مي گيريد که صاحب فرزند شويد، در واقع مسئوليت سنگين و بلند مدت تربيت او را پذيرفته ايد. تربيت به معني تعليم دادن وپروراندن است . وقتي فرزندان خود را تربيت مي کنيد ، به آنها مي آموزيد چگونه رفتار نمايند. يعني شما با قانون گذاري و اعمال انضباط به آنها کمک مي کنيد تا تکليف خود را بدانند . اين مساله احساس امنيت و آرامش خاطر آنان را افزايش مي دهد و از آنجايي که کودکان دوست دارند احساس کنند والدينشان از آنان راضي هستند با ارائه توجه و محبت مناسب از سوي خانواده گام مهمي در ارتقا بهداشت روان کودک و اطرافيان برداشته مي شود .

کودک بدون مشکل وجود ندارد ولي مشکلات کودکان قابل درمان است . نکته مهم نحوه برقراري اصول تربيتي است . چناچه اصول تربيت اشتباه باشد يا با خشونت و بي تفاوتي ارايه شود ، کودک آن را نمي پذيرد . يک خانواده خوب بايد بتواند تربيت و انضباط را به نحوه شايسته اي برقرار نمايد .

در تربيت فرزندان مانند هر کار ديگر با مشکلاتي روبرو خواهيم شد . اگر والدين از روش هاي صحيح تربيتي آگاه باشند ، باتمرين و به مرور زمان تجربه و مهارت آنان افزايش خواهد يافت ودرتربيت فرزندشان موفق تر خواهند بود.آنچه در زير مي آيد ، برخي اصول تربيتي است که براي آشنايي مقدماتي مطرح مي گردد :


1- درکوتاه مدت انتظار پيشرفت زيادي نداشته باشيد:

موارد زيادي وجود دارد که دوست داريد به فرزندان خود بياموزيد ولي هيچ رفتاري با يک بار آموختن به دست نمي آيد وآنان نيز هميشه براي فرا گرفتن آمدگي ندارند . آموزش نياز به وقت ، حوصله و موقعيت شناسي دارد. اگر والدين در اين کار پشتکارنداشته باشند ، خسته و بي حوصله شوند يا از کوره در روند، احترام خود را نزد فرزندان ازدست خواهند داد . در اين صورت فرزندان به خواسته هاي آنها بي توجه خواهند شد و خود را موظف به انجام آنها نخواهند دانست . تربيت مسئوليتي يک روزه نيست، آرامش ، پايداري ومقاومت مي خواهد و تا زماني که يک اصل تربيتي حاصل شود ، فرزند شما بارها اشتباه خواهد کرد. بنابراين در کوتاه مدت نمي توان انتظار پيشرفت زيادي داشت .


2- توقع خود را کم کنيد و پيشرفتهاي کوچک را نيز در نظر بگيريد:

کودکان و والديني که از هر نظر کامل و بي عيب باشند وجود ندارند . فرزندان هميشه آنگونه که والدين توقع دارند عمل نمي کنند. مشکلات کودکان معمولا يک شبه حل نمي شود و تغييرات در کودکان و بالغين تدريجي ، آرام و مرحله به مرحله صورت مي گيرد. برخي والدين وقتي درتغيير عادات و رفتارهاي فرزندشان به مشکل برمي خورند ، به سرعت آشفته و نا اميد مي شوند و اعتماد به نفس خود را از دست مي دهند . حال آنکه بايد به پيشرفت هاي کوچک و تدريجي فرزندشان توجه نمايند زيرا کليد پيشرفت هاي بزرگ ، تشويق پيشرفت هاي کوچک است.


3- در هرزمان تنها روي يک مشکل تمرکز نماييد:

فرزند شما ممکن است مشکلات متعددي داشته باشد ولي اگر شما بخواهيد همه موارد را با هم اصلاح نماييد ، هرگز موفق نخواهيد شد . براي موفقيت بايد تنها يک مشکل را در نظر بگيريد و پس از حل آن به نوبت به مشکل ديگري بپردازيد . هدفتان را با کلمات ساده اي که براي کودک قابل فهم باشد برايش توضيح دهيد و به او بگوييد در اين مورد خاص دقيقا چه انتظاري از او داريد(مثلا : مي خواهم قبل از آمدن سر سفره دستهايت را صابون بزني !) سپس به پيشرفت هاي هرچند کوچک کودک درراه اصلاح رفتارش دقت نماييد (مثلا : قبلا اصلا صابون نمي زده و حالا يک مرتبه صابون زده است ، هرچند توقع ما چهار مرتبه صابون در روز باشد ) و با واکنش هاي مثبت و تحسين آميز به او بفهمانيد که رفتارش مناسب و مورد پسند است .

4- با ديد مثبت نگاه کنيد و هرگز از تحسين کودکتان غافل نباشيد:

تحسين کودک بسيار ارزشمند است . کودکان در هر مرحله سني که باشند تمايل دارند والدين آنها را بپسندند و از آنها راضي باشند .کودک نمي داند کدام رفتار مناسب و کدام نامناسب است . او هر رفتاري را که با واکنش والدين روبرو شود يا او را به هدف برساند مثبت تلقي کرده و تکرار خواهد نمود. تصور نکنيد داشتن رفتار مناسب امري بديهي و از وظايف فرزند شماست ويا رفتارهاي فوق العاده است . اين طرز تفکر باعث مي شود پرتوقع شويد ، نسبت به رفتارهاي مناسب فرزندتان بي اعتنا گرديد و تنها به رفتارهاي نامناسب و منفي او توجه نماييد . مسلما به جز رفتارهايي که شما را ناراحت مي کند ، رفتارهاي مناسب و مثبت زيادي نيز در فرزند شما وجود دارد. اگر شما هر رفتار مناسبي را مثبت تلقي کنيد و با واکنشي تاييد کننده به فرزند تان نشان دهيد که ازکدام رفتارش راضي هستيد ، کودک سعي مي کند با تکرار آن رضايت بيشتر شما را به دست آورد . نشان دادن نارضايتي از رفتارهاي نامناسب تنها زماني موثر خواهد بود که قبل از آن فرزندتان را به دليل رفتارهاي مناسبش تشويق کرده باشيد .


5- اهدافي را که در نظر داريد، بانيازهاي کودکتان منطبق نماييد:

اهداف خود را متناسب با سن ، شخصيت ، توانايي ، رشد عقلي و شرايط محيطي فرزندتان تعيين نماييد .همه کودکان در يک سن خاص وارد مرحله مشابهي نمي شوند و ميزان آموزش پذيري آنها نيز به يک ميزان نيست. با توجه به اين که همه افراد يکجور نيستند و موقعيت ها نيز متفاوت است ، يک راه حل قطعي و مستقل براي هر مشکلي وجود ندارند . راه حلي که امروز در مورد فرزندتان موثر است ، ممکن است فردا تاثيرش را از دست بدهد يا روشي که براي يکي از کودکانتان جواب مي دهد، شايد براي ديگري بي فايده باشد . اگر حوصله کنيد مي توانيد حتي روش هاي ابتکاري وموثرتري خلق نماييد که بنا به شرايط خاص شما طراحي شده باشد .


6- مادران ، پدران ، لطفا هماهنگ عمل کنيد :

موفقيت والدين در تغيير رفتارهاي کودک نيازمند هماهنگي بين پدر و مادر است . پيش از هر اقدامي ، رفتارهايي را که مي خواهيد اصلاح کنيد ، دقيقا مشخص نماييد و براي رفع آن برنامه اي هماهنگ طراحي کنيد .شما و همسرتان بايد پيش از دست زدن به هر کاري در مورد کودکتان اتفاق نظر داشته باشيد . وقتي تصميم خود را گرفتيد و روي برنامه اجرايي توافق کرديد ، هر دو هماهنگ و يکسان عمل نماييد.