مطالب مهدويت در اين تايپک

سخن علاّمه مجلسى‏رحمه الله درباره رجعت‏ شیخ مجلسى رحمه الله، سخنى راجع به این موضوع دارد که آن را به عنوان تتمه متن بیان مى‏کنیم: برادر من! گمان نمى‏کنم بعد از مقدمه‏اى که بیان کردم و اعتقاد به رجعت را - که شیعه در تمام ادوار بر آن اجماع نظر دارند - توضیح دادم، دیگر در این مورد شک کنید؛ این عقیده، بین شیعه مثل آفتاب در وسط روز، روشن است حتى آن را در اشعار خود به کار گرفته‏اند و به وسیله آن در تمام دوران براى مخالفان خود دلیل آورده‏اند و مخالفان، آنها را بر این مطلب به باد انتقاد گرفتند...
چگونه مومن به حقانیت دیدگاه ایمه اطهارعلیهم السلام درباره چیزى که نزدیک به 200 حدیث صحیح که به صورت متواتر آمده، شک مى‏کند. در حالى که این احادیث را چهل و اندى از معتمدان و دانشمندان بزرگ در بیش از 50 عدد از نوشته‏هایشان، روایت کرده‏اند.
مثل ثقه الاسلام کلینى، شیخ صدوق، شیخ طوسى، سید مرتضى، نجاشى(1)، کشى(2)، عیاشى (3)، على بن ابراهیم(4)، سلیم هلالى (5)، شیخ مفید، کراجکى(6)، نعمانى(7)، صفار(8)، سعدبن عبدالله(9)، ابن قولویه(10)، على بن عبدالحمید(11)، سید على بن طاوس(12) مولف التنزیل و التحریف، طبرسى، ابراهیم بن محمد ثقفى، محمد بن عباس بن مروان، برقى، ابن شهر آشوب، حسن بن سلیمان، قطب راوندى، علامه حلى، سید بهاالدین على بن عبدالکریم، احمد بن داوود بن سعید، حسن بن على، على بن ابى حمزه، فضل بن شاذان، شیخ شهید محمد بن مکى، حسین بن حمدان، حسن بن محمد بن جمهور عمى نویسنده الواحده، حسن بن محبوب، جعفر بن محمد بن مالک کوفى، طهربن عبدالله، شاذان بن جبرییل، صاحب کتاب فضایل، نویسنده العتیق و نویسنده الخطب و دیگر نویسندگان که کتب آنها نزد ماست و مولفان آنها را دقیقا نمى‏شناسیم و آن را به آنها نسبت نمى‏دهیم، اگر چه بعضى از اطلاعات در کتاب‏هاى آنها موجود است.
اگر رجعت، متواتر نباشد؛ پس امکان دارد چه چیز متواتر باشد با اینکه تمامى شیعیان، نسل به نسل، آن را روایت کرده‏اند.
گمانم بر این است، کسى که در امثال این احادیث شک کند، درباره ایمه دین نیز، شک کرده است؛ ولى نمى‏تواند آن را بین مومنان اظهار کند؛ پس دست به تخریب عقاید پایدار این ملت مى‏زند و مطالبى مطرح مى‏کنند که کوته فکران به سوى آنها جذب مى‏شوند و در تردید افکنى ملحدان تلاش مى‏کنند که: «یریدون لیطْفوا نور الله بافْواههمْ والله متم نوره ولوْ کره الْکافرون» «مى‏خواهند نور خدا را با دهان‏هایشان خاموش کنند؛ ولى خداوند نورش را کامل مى‏کند ولو مشرکان آن را نپسندند.»
باید براى بیشتر شدن استوارى و تاکید بحث، اسامى بعضى از کسانى که این مطلب را طرح کرده‏اند و کتابى در این مورد نوشته‏اند یا براى منکران، دلیل آوردند و یا با مخالفان مناظره کردند را بیان کنیم و این اسامى، غیر از آن اسامى‏اى است که در سطور گذشته، نام آنها را آوردیم:
* احمد بن داوود بن سعید جرجانى. شیخ طوسى‏رحمه الله در الفهرست مى‏گوید: او کتابى در این مورد به نام المتعه والرجعه دارد.
* حسن بن ابى حمزه بطاینى. نجاشى‏رحمه الله از جمله کتاب‏هایش را کتاب الرجعه شمرده است.
* فضل بن شاذان نیشابورى. شیخ طوسى‏رحمه الله در الفهرست و نجاشى‏رحمه الله گفته‏اند: او کتابى در اثبات رجعت دارد.
* صدوق، محمد بن على بن بابویه. نجاشى‏رحمه الله الرجعه را از کتاب‏هایش شمرده است.
* محمد بن مسعود عیاشى. شیخ طوسى‏رحمه الله و نجاشى‏رحمه الله در الفهرست؛ کتاب الرجعه را براى او ذکر کرده‏اند.

پی نوشت ها:

1) احمد بن على بن عباس، صاحب رجال معروف.
2) محمد بن عمر بن عبدالعزیز، صاحب رجال که از برده‏هاى عیاشى بوده، بعضى گفته‏اند از اصحاب او بوده است.
3) محمد بن مسعود بن محمد بن عیاش در بین اهل مشرق از جهت علم، ادب، فضل و بزرگوارى از همه برتر بوده است.
4) على بن ابراهیم بن هاشم قمى که در روایت حدیث، مورد اعتماد شیعه بوده، نوشته‏هاى زیادى دارد.
5) از اصحاب امیرمومنان‏علیه السلام، امام حسن و امام حسین‏علیه السلام بوده است و گفته شده، از اصحاب امام سجادعلیه السلام و امام باقرعلیه السلام هم بوده است.
6) محمد بن على از شاگردان شیخ مفید و سید مرتضى بود و نوشته‏هاى متعددى دارد.
7) محمد بن ابراهیم بن جعفر کاتب، صاحب غیبت که شیخى عظیم القدر بوده، داراى کتاب‏هاى متعددى مى‏باشد در بغداد متولد شد و در شام فوت کرد و از علماى قرن چهارم هجرى بوده است.
8) محمد بن حسن بن فروخ قمى، داراى کتب متعددى است که از آن جمله رجعت مى‏باشد؛ او در سال 290 هجرى وفات کرد.
9) سعد بن عبدالله اشعرى قمى، فقیه و از اصحاب امام حسن عسکرى‏علیه السلام است که به دیدار امام زمان‏علیه السلام در عصر پدرشان امام حسن عسکرى‏علیه السلام مشرف شده، داراى کتب زیادى است و در سال 299 یا 300 هجرى وفات یافت.
10) جعفر بن محمد بن جعفر بن موسى از محدثان و فقهاى بزرگ است که تالیفات بسیار زیادى دارد و در سال 368 هجرى در قم وفات یافت.
11) على بن عبدالحمید از اصحاب امام موسى کاظم‏علیه السلام است.
12) على بن موسى بن جعفر بن طاووس، صاحب کرامات و نوشته‏هاى بسیار است که در سال 664 هجرى وفات یافت.

سید محمد کاظم قزوینى موسوى