پاسخ به:مطالب مهدويت در اين تايپگ
شنبه 11 شهریور 1391 12:01 AM
|
|
|
همه ما مىدانیم که کشاورزى از منابع ثروت و موارد رزق رسانى به عموم مردم شمرده مىشود و از وسایل تامین مواد غذایى بشر و حیوانات است و خداوند، آب و خاک را تحت اختیار بشر قرار داد تا از برکات زمین استفاده کند؛ آب در هر مکانى که باشد چه روى زمین و چه زیر زمین، انسان آن را خارج مىکند و زمین را شخم زده، مىکارد یا حبوبات در آن پخش مىکند و زمین را آبیارى مىنماید تا محصول دهد. اما تعاملى که بین خورشید، هوا، آب، خاک و نباتات صورت مىگیرد، خارج از مسیولیت انسان است و فقط در دست قدرت خداى متعال مىباشد که در این عناصر چهارگانه، این خواص را نهادینه کرده است؛ خداى متعال مىفرماید:«افرایْتم ما تحْرثون * ءانتمْ تزرعونه امْ نحْن الزارعون» «آیا آنچه را مىکارید، مىبینید؛ آیا شما آن را مىرویانید یا ما رویانیدهایم.»(1) با وجود برکات فروان و فایدههاى زیادى که از کشاورزى به دست مىآید؛ ولى میلیونها نفر از سوء تغذیه رنج مىبرند. کودکانى که در گرسنگى به سر مىبرند، به مخصوص در قاره آفریقا!! مىپرسیم: آیا زمین تنگ است که کشاورزى وسعت نمىیابد؟! جواب: هرگز! زمین خدا وسیع است. آیا براى رفع احتیاجات بشر کافى نیست؟ جواب: هرگز! میلیاردها تن آب در هر روز هدر مىرود!! علت گرسنگى، کمى روزىها و کمبود محصولات چیست؟ جواب: تنها علت، همان حکومتهاى ستمکارى هستند که بین بشر و بین آنچه خداى متعال از منابع طبیعى براى آنها خلق کرده، مانع مىشوند و نتیجهاش آنچه مىبینى، مىشود از جمله بدبختىها، فقر، محرومیت، گرسنگى، کمبود و کمى اموال و محصولات. زمانى که امام زمانعلیه السلام قیام کند، حیات کشاورزى به بهترین و زیباترین شکل تبدیل مىشود. قسمت کمى از احادیث مهدویت - که به این موضوع مربوط مىشود - را بیان مىکنیم: امام باقرعلیه السلام فرمود: «... ثم یامر من یحفر من خلف مشهد الحسینعلیه السلام نهرا یجرى الى الغریین حتى ینزل الماء فی النجف و یعمل على فوهته القناطر و الارحاء فی السبیل و کانی بالعجوز و على راسها مکتل فیه بر فتاتی تلک الارحاء فتطحنه بلا کراء.» «...او دستور مىدهد از پشت کربلا و حرم حسینعلیه السلام، نهرى تا نزدیکىهاى کوفه بکنند که آب به نجف برسد و بر دهانهاش، پل و در مسیرش آسیابى مىسازد؛ گو اینکه زن بسیار پیرى را مىبینم که بر سرش زنبیلى - که در آن گندم است - گذاشته، به آن آسیاب مىرود و گندمش را بدون مزد، آسیاب مىکند.»(2) از این حدیث، چنین به دست مىآید که امام زمانعلیه السلام، دستور حفر رودخانهها، ساختن پلها و سدها بر رودها را مىدهد و بر آنها آسیاب مىسازد که حبوبات را آرد کنند و براى هر کس، امکانى قرار مىدهد که از آرد کردن به طور رایگان استفاده کند حتى اینکه پیرزنى در زنبیلش گندم مىگذارد و آن را بدون اجرت برایش آسیاب مىکنند. شاید امام زمانعلیه السلام، دستور به کندن نهرى بین کربلا و نجف دهد؛ چون آن منطقه به صحرا و بیابان وصل است و هزاران کیلومتر از زمینهاى شرقى، غربى و جنوبى آن مثل بیابان شام و مرزهاى عراق با اردن، سوریه، صحراى «نفود» و اطرافش - که به کویت و حجاز مىرسد - و «ربع خالى» و اطرافش - که مسقط و یمن است - همگى آباد مىشوند. این بیابانها و صحراها، همگى خشک، بى آب و علف، غیر مسکونى و غیر قابل کشت هستند؛ چون در آنجا، آب وجود ندارد؛ بنابراین بزودى، آن بیابانها - از نهرهایى که امام زمانعلیه السلام آنها را حفر مىکند - سیراب خواهند شد. روشن است، آن نهر از رودخانه فرات - که طولانى، عریض و عمیق است و در آن میلیونها تن آب در هر دقیقه جارى و در خلیج ریخته مىشود و به هدر مىرود - منشعب خواهد شد. آیا ممکن است، حدس بزنیم، چه مقدار خیرات، برکات، راحتى و آسایش، نصیب صدها میلیون بشرى که در این مناطق وسیع ساکن هستند، مىشود؟ و آن زمینها را با کشاورزى، درختکارى و ساختن خانهها آباد مىکنند؟ چقدر جو، لطیف و ملایم خواهد شد، آب و هوا تغییر مىکند، مریضىها کم مىشود، بیشتر مشکلات انسانها برطرف مىگردد، آمار جرایم پایین مىآید (اگر نگوییم: جرایم به طور کلى برداشته مىشود) بزودى مردم بىنیاز مىشوند، بیکارى از بین مىرود و نعمتها نمایان مىگردد. آنجا، منطقهاى از مناطق عالم است که در آن، زندگى تداوم مىیابد و همین کار در بقیه زمینهاى مرده، صحراها و بیابانهاى خالى از محصول، اجرا خواهد شد. روشن است، امام زمانعلیه السلام طراح و دستور دهنده این پروژههاست، نه اینکه خودش این اعمال را انجام دهد؛ زیرا احتیاجى به این کار نیست و صدور دستورات و تعالیم از او کافى است تا بدون احتیاج به تشریفات یا اشکال تراشىهاى موجود در وزارتخانهها، ادارهها، کاغذبازىها و مخالفتهاى بىجا، سریع اجرا شود. آباد کردن زمینها، فقط از طریق آبیارىشان به وسیله آب رودخانهها نیست؛ بلکه خداى متعال، درهاى آسمان را به خیرات و برکات باز مىکند؛ به وسیله احادیث ذیل، بعضى از آنها براى ما روشن مىشود: 1 - پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «تتنعم امتی - فی زمن المهدی نعمه لم یتنعموا مثلها قط، ترسل السماء علیهم مدرارا و لا تدع الارض شییا من نباتها الا اخرجته.» «امت من در زمان مهدىعلیه السلام از نعمتى بهرهمند مىشوند که هیچ کس به مثل آن بهرهمند نشده است؛ آسمان بر آنها باران فراوان مىفرستد و زمین چیزى از گیاهانش را باقى نمىگذارد، مگر اینکه آن را نمایان مىکند.»(3) 2 - پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «یخرج - فی آخر امتی - المهدی، یسقیه الله الغیث و تخرج الارض نباتها و یعطی المال صحاحا و تکثر الماشیه و تعظم الامه.» «مهدىعلیه السلام در آخرالزمان قیام مىکند؟ خداوند او را از باران سیراب مىنماید، زمین گیاهانش را از خود خارج مىنماید، و اموال به طور صحیح تقسیم مىشود، چهارپایان زیاد مىگردند و امت بزرگ مىشود...»(4) 3 - پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «تزید المیاه فی دولته و تمد الانهار و تضاعف الارض اکلها.» «... و آبها در حکومتش زیاد مىشوند، رودخانهها طولانى مىگردند و زمین خوردنىهایش را چند برابر مىکند.»(5) 4 - امیرالمومنینعلیه السلام فرمود: «... و لو قد قام قایمنا لانزلت السماء قطرها و لاخرجت الارض نباتها... حتى تمشی بین العراق و الشام، لا تضع قدمیها الا على النبات.» مولاى ما، امیرالمومنینعلیه السلام در ضمن حدیثى طولانى فرمود: «... و اگر قایمعلیه السلام ما قیام کند، آسمان قطرات باران را پایین مىفرستد و زمین گیاهانش را خارج مىنماید... تا اینکه زن، بین عراق و شام راه مىرود و قدمش را جز بر گیاهان نمىگذارد.»(6) 5 - امیرالمومنینعلیه السلام فرمود: «ویزرع الانسان مدا یخرج له سبعمایه مد کما قال الله تعالى: «کمثل حبه انبتت سبع سنابل فی کل سنبله مایه حبه و الله یضاعف لمن یشاء.» «انسان یک مد(750 گرم) مىکارد و براى او، هفتصد برابر محصول مىدهد؛همانطور که خداى متعال فرمود: «مانند دانهاى که هفت خوشه از آن مىروید که در هر خوشهاى، صد دانه است و خداوند براى هر کسى که بخواهد، چند برابر مىکند.(7)» از این احادیث براى ما روشن شد که صحراهاى خالى، سرزمینهاى بىآب و علف و زمینهاى خشک - که کشاورزى در آن نیست - تبدیل به مرزعههاى سر سبز مىشوند که این به سبب فراوانى ریزش باران، رودخانهها و احیاى زمینهاست. آمدن باران به صورتى است که زمین از آن نفع ببرد، نه مثل بارانهایى که از آنها، سیلها درست مىشود خانهها ویران شده، مزرعهها غرق مىشود و انسان و حیوان را هلاک مىکند همان طور که هر از گاهى در بعضى کشورها به وقوع مىپیوندد. واضح است مردم بزودى در کشاورزى و درختکارى آزاد مىشوند و در برابر آنها، موانع و مشکل تراشى مثل مالیاتهاى ظالمانه و قوانین کفار قرار داده نمىشود براى اینکه اسلام، آزادى را به انسان عطا مىکند. همان طور که از پیامبرصلى الله علیه وآله روایت شده است که فرمود: «من احیى ارضا مواتا فهى له»؛ «هر کس زمین مردهاى را آباد کند، آن زمین مال اوست».(8) پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «من غرس شجرا او حفر وادیا لم یسبقه الیه احد، او احیا ارضا میته فهی له، قضاء من الله و رسوله.» فرمود: کسى که درختى بکارد یا رودخانهاى حفر کند که کسى قبل از او، این کار نکرده است یا زمین مردهاى را آباد کند؛ پس مال اوست؛ این حکمى از خداوند و رسول اوصلى الله علیه وآله است.»(9) امام باقرعلیه السلام فرمود: «هر گروهى که چیزى از زمین را زنده کرده، آن را آباد کنند، مستحق به آن هستند و آن مقدار مال آنهاست.»(10) اگر انسان قطعهاى از زمین را اختیار کند و آن را زنده کند، مال اوست به شرطى که قبلا مال کسى نبوده باشد و کشاورزى و درختکارى، مال خود انسان است، نه براى فیودالها و نه براى حکومتها، همان طور که الان در دولتهاى سوسیالیستى، این چنین است به طورى که از میلیاردها هکتار از زمین استفاده نمىشود و در آن کشاورزى نمىگردد یا اینکه در آن کشاورزى مىشود؛ ولى حاصل آن، فقط براى فیودالهاست... همه آنها به علت قوانین کفار است که از بلاد استعمار کنندگان، وارد شده است. هنگام قیام امام زمانعلیه السلام، انسان زمین را با آزادى به دست مىآورد؛ خودش و براى خودش کشاورزى مىکند و از برکات خاک، انواع حبوبات، میوهها و کشتنىهاى گوناگون استفاده مىکند و خداى متعال مىداند، فضاى راحتى که انسان به آن بهرهمند مىگردد، چقدر است، خیرات زیاد شده، برکات چند برابر مىشود به سبب اینکه کشاورزى زیاد شده، ظرفیتها پر گشته، نعمتها فراوان، آبادانى زیاد و حیوانات به خصوص مرغ، خروس و چهارپایان جان مىگیرند. پی نوشت ها:
1) واقعه، آیات 63 - 64. سید محمد کاظم قزوینى موسوى |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
