پاسخ به:مطالب مهدويت در اين تايپگ
شنبه 11 شهریور 1391 12:01 AM
|
|
|
شاید از مهمترین مشکلات زندگى، مشکل اقتصادى و آنچه در حول این موضوع مىچرخد، باشد از جمله فقر، گرانى، محدودیت تجارت، ناتوانى مالى، کمى تولید، زیاد شدن تقاضا و غیره که از اقتصاد کفار، الگوگیرى شده است. بله، اقتصاد کفار همان چیزى است که به این بحران جوامع بشرى، منجر شده است و به سبب سرکوب آزادىها، بستن راههاى معشیت بر مردم، گرفتن مالیات به خصوص مالیات تصاعدى) و محروم کردن مردم از برکات دنیوى - که خداوند براى آنها مهیا کرده - به وجود آمده است. شایسته است که فراموش نکنید که منشا بیشتر جرایمى که در دنیا واقع مىشود، فقر و احتیاج مالى است و علت بیشتر دعواهاى پیش آمده در جوامع بشرى به بحث مالى برمىگردد؛ بسیارى از دعواهاى خانوادگى از نتایج فقر است و بیشتر مریضىها به سبب سوء تغذیهایى است که از آثار فقر مىباشد. بیشتر جوانانى که ازدواج نمىکنند به سبب فقر است و بسیارى از زوجها، نسلشان را به سبب همین موضوع محدود مىکنند و مبالغه نیست که بگوییم: اغلب مردم، قربانى فقر مىشوند! اگر بخواهیم، تمامى تبعات فقر را - که در جوامع بشرى حاصل مىشود - شمارش کنیم؛ سخن ما طولانى و کتاب، تمام نمىشود همچنین اگر بخواهیم از اقتصاد و جوانب آن صحبت کنیم، کتاب از موضوع اصلىاش خارج مىشود؛ ولى ما کلام را خلاصه مىکنیم: از جمله اصلاحاتى که دامنه وسیعى دارد و کارهاى کلانى که امام زمانعلیه السلام راجع به آنها انجام مىدهد، حل مشکلات اقتصادى است و آن از طریق اجراى اقتصاد اسلامى در جامعه مىباشد که ما از مهمترین بندهاى آن را در ذیل، بیان کردهایم: 1 - مباح بودن استفاده از نعمتهایى که خداى متعال خلق کرده است. 2 - اعطاى آزادىهایى به مردم در چارچوب قوانین اسلامى. 3 - بهره بردارى از مواهب، نیروها و باز گذاشتن میدان براى عقلهاى توانمند. براى توضیح این موضوع، بعضى از مثالها را مىآوریم: در دریا، رودخانه و اقیانوسها، میلیاردها نوع ماهىهایى که خوردنشان حلال است، زندگى مىکنند و ما در نهر دجله و فرات دیدیم که ماهىها در آن مثل سیل در حرکتند. ماهى، غذایى لذیذ و دواى بسیارى از مرضهاى مهلک شمرده مىشود و ماهىها به مقدار فوق العادهاى تولید مثل مىکنند؛ پس از نابودى و انقراض آنها، ترسى نیست. ولى به رغم زیادى این ماده غذایى، دوایى و کالاى تجارى، حکومتها قید و شرطهایى براى صید ماهى گذاشتهاند، که باعث کمى استفاده از این منابع غذایى و بالا رفتن قیمتشان مىشود. حکومتها براى بعضى از افراد معین، صید ماهى را آزاد مىگذارند که این مجوز را در قبال گرفتن مالیات و شرطها زیادى مىدهند به همین دلیل مىبینید که قیمت ماهى، سرسام آور است حتى در کشورهاى ساحلى یا کشورهایى که بر ساحل رودخانهها قرار دارند، بیشتر فقرا از این نعمت الهى محرومند با اینکه مىدانیم، خداى متعال آنها را براى بندگانش خلق کرده، استفادهاش را حلال نموده است. خداى سبحان مىفرماید:«الله الذی سخر لکم الْبحْر لتجْری الْفلْک فیه بامْره ولتبْتغوا من فضْله» «خدا، آن کسى است که دریا را تحت اختیار شما قرار داده، تا کشتىها در آن به دستور او حرکت کنند و شما از فضل خدا درخواست کنید.»(1) «و سخر لکم الانهار» «و نهرها را تحت اختیار شما قرار داد.»(2) «وهو الذی سخر الْبحْر لتاْکلوا منْه لحْما طریا» «و او خدایى است که دریا را تحت اختیار شما قرار داد تا از گوشت تازه ماهیان حلال، تغذیه کنید.»(3) «وما یسْتوی الْبحْران هذا عذْب فرات سایغ شرابه وهذا ملْح اجاج ومن کل تاْکلون لحْما طریا وتسْتخْرجون حلیه تلْبسونها» «و آن دو دریا - که آب این یکى گوارا و آب دیگرى تلخ و شور است - یکسان نیستند با وجود این، شما از هر دو گوشت تازه مىخورید.»(4) «احل لکمْ صیْد الْبحْر وطعامه متاعا لکمْ وللسیاره» «بر شما صید دریا و طعام آن حلال گردید تا شما و کاروانیان از آن بهرهمند شوید.»(5) پس اگر حکومتها استفاده از این منابع حیات را آزاد مىگذاشتند، قیمتهاى این گوشتها پایین مىآمد و بسیارى از مردم از اینها استفاده مىکردند و حکومت، احتیاجى به واردات گوشتهاى یخ زده از خارج نداشت. اما در عصر امام زمانعلیه السلام، خیرات و برکات بر مردم سرازیر مىشود و شامل تمام طبقات مىگردد و از جمله آنها، اینکه امام زمانعلیه السلام ممنوعیت را برمىدارد و استفاده از ذخایرى که خداوند، آنها را براى بندگانش خلق کرده، آزاد مىنماید. خلاصه سخن: امام زمانعلیه السلام میدان را براى مردم باز مىگذارد تا از زمین و آنچه از معادن و مزارع روى آن است، استفاده کنند؛ لذا اموال بین مردم، زیاد و برکات، دو چندان خواهد شد و هیچ فقر، محرومیت و گرسنگىاى باقى نمىماند. بعضى از احادیثى که حیات اقتصادى در عصر امام زمانعلیه السلام را شرح مىدهد، بیان مىکنیم: پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «ابشروا بالمهدی... و یقسم المال صحاحا بالسویه و یملا قلوب امه محمد غنى و یسعهم عدله، حتى انه یامر منادیا ینادی: من له حاجه الی؟ فما یاتیه احد الا رجل واحد یاتیه فیساله، فیقول له المهدى: ایت السادن حتى یعطیک، فیاتیه، فیقول: انا رسول المهدى الیک لتعطینی مالا. فیقول: احث فیحثی ما لا یستطیع ان یحمله فیلقی منه حتى یکون قدر ما یستطیع ان یحمله، فیخرج به، فیندم و یقول: انا کنت اجشع امه محمد نفسا کلهم دعی الى هذا المال فترکه، غیری، فیرد علیه فیقول (السادن): انا لا نقبل شییا اعطیناه.» «به مهدىعلیه السلام بشارتتان مىدهم؛ اموال را به صورت مساوى بین مردم تقسیم مىکند و دلهاى امت محمدصلى الله علیه وآله را از بى نیازى پر مىکند و عدل او، آنها را در بر مىگیرد تا اینکه منادى، ندا مىدهد: «هر کس نیازى دارد به سوى من آید؟» جز یک مرد، کسى پیش او نمىرود؛ پیش او آمده، از او درخواست مىکند، مهدىعلیه السلام به او مىگوید: «نزد خزانه دار برو تا به تو چیزى عطا کند.» آن مرد، پیش خزانه دار مىرود و به او مىگوید: مرا مهدىعلیه السلام فرستاده، تا به من مالى بدهى. او مىگوید: برو، بردار. او به اندازهاى برمىدارد که نمىتواند، آن را حمل کند؛ سپس مقدارى را خالى مىکند تا به اندازهاى شود که بتواند، آن را حمل کند با آن اموال، خارج مىشود، پشیمان مىگردد و مىگوید: من حریصترین فرد از امت محمدصلى الله علیه وآله هستم که همگى را به این مال فرا خواندند؛ ولى کسى نیامد، جز من. این اموال را به خزانه دار برمىگرداند؛ اما خزانه دار مىگوید: ما چیزى را که عطا کرده باشیم، پس نمىگیریم... .(6) پیامبرصلى الله علیه وآله فرمود: «... فیجیء الیه الرجل فیقول: یا مهدی! اعطنی؛ اعطنی؛ اعطنی. فیحثی له فی ثوبه ما استطاع ان یحمله.» «... مردى پیش مهدىعلیه السلام مىآید و مىگوید: اى مهدى! به من چیزى بده؛ به من چیزى بده؛ به من چیزى بده. پس در پیراهنش آن مقدار مىریزد که نتواند، حمل کند.»(7) پی نوشت ها:
1) جاثیه، آیه 12. سید محمد کاظم قزوینى موسوى |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
