کامیل گرن
دکتر کامیل گرن، دامپزشک - باکتریولوژیست و ایمونولوژیست برجسته فرانسوی در بیست و دوم دسامبر ۱۸۷۲م در خانوادهای متوسط بهدنیا آمد و پدرش را در سال ۱۸۸۲م - یعنی زمانی که ده ساله بود - بر اثر ابتلا به بیماری سل از دست داد.
وی در دانشکده دامپزشکی آلفورت از ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶ در رشته دامپزشکی به تحصیل پرداخت و همزمان با تحصیل، دستیار دامپزشک و پاتولوژیست معروف آن دانشکده (ادموند نوکارد) هم بود. در سال ۱۸۹۷ به انستیتو پاستور لیل فرانسه پیوست و در آنجا با رئیس انستیتو که پزشک، باکتریولوژیست و ایمونولوژیستی فرانسوی بهنام آلبرت کالمت بود همکار شد.
گرن در ابتدا فعالیت خود را بر تهیه پادزهر در برابر گزش مار و واکسن ضد آبله متمرکز نمود و پس از مدتی موفق شد با استفاده از خرگوش، تکنیک تولید و نیز روشسنجش کیفی حدت واکسنها را ارتقا دهد. وی در سال ۱۹۰۰، رئیس آزمایشگاه شد و سپس از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۵ و نیز از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۸، خود را وقف تحقیق برای ساخت واکسن علیه میکروب سل کرد و تا زمان درگذشت کالمت در سال ۱۹۳۳ با او همکار بود.
گرن در سال ۱۹۰۵، موفق شد باسیل سل گاوی را کشف کند که میتوانست حیوانات را بدون ایجاد بیماری مقاوم کند. از این پس وی با همکاری کالمت، روشهایی را برای تقلیل و کاهش حدت مایکوباکتریوم با پاساژهای متعدد در محیط کشت ابداع کرد.
در سال ۱۹۰۸، نتیجه این تحقیقات و فعالیتها به بار نشست و واکسن تولید شد و به افتخار نام این دو دانشمند، «باسیل کالمت - گرن» (موسوم به BCG) نامگذاری شد. پس از ۲۳۰ پاساژ، سرانجام در سال ۱۹۲۱ آنها به واکسن مؤثری برای استفاده انسان دست پیدا کردند.
در سال ۱۹۲۸، گرن به پاریس رفت تا ریاست بخش سل انستیتو پاستور را به عهده بگیرد. وی در سال ۱۹۳۹ نایب رئیس کمیته ملی مقابله با سل در فرانسه و سال ۱۹۴۸ نیز رئیس اولین کنگره بینالمللی BCG شد. البته گرن مسئولیتهای متعدد دیگری نظیر ریاست آکادمی دامپزشکی فرانسه، آکادمی پزشکی و غیره را هم در کارنامه خود دارد.
دکتر کامیل گرن - که افتخار دامپزشکان جهان است و فعالیتهای ارزشمند وی منجر به نجات جان بسیاری از مردم شده - سرانجام پس از عمری تحقیق و خدمت در تاریخ نهم ژوئن سال ۱۹۶۱ میلادی در سن هشتاد و نه سالگی در پاریس درگذشت.
