ماریا مریان
سیصد سال پیش، علم زیست شناسی، هنوز در مراحل اولیه تکامل بود. کتب علمی آن زمان اژدها و کرگدن ها را به عنوان جانوران تلقی می کردند، در صورتی که حشرات جزء شیاطین محسوب می شدند. پروانه ها هم حتی به عنوان موجودات شیطانی شناخته می شدند، ولی خانم مریان زندگی خود را وقف شناسایی رفتار حشرات کرد.
اشتیاق به تحقیق درباره انواع حشرات، در مریان، بعد از بازدید از مزرعه پرورش کرم ابریشم، به وجود آمد و بلافاصله به جمع آوری و پرورش انواع حشرات، کرم ابریشم و سوسکها پرداخت. بعد از مشاهدات گوناگون روی انواع حشرات، مریان به این نتیجه رسید که تغییر شکل کرم به پروانه که تا به حال تنها در مورد کرم ابریشم شناخته شده بود، حال پدیده ای عمومی است. ماریا، بعد از ازدواج با یکی از همکارانش به نام ژان گراف، کارهای تحقیقاتی خود را نیز ادامه داد. وی یک مدرسه کوچک برای نقاشی و گلدوزی دایر کرد و برای این مدرسه نیز کتاب هایی انتشار داد که در زمان خود بی نظیر بود.
در کنار فعالیتهای متعدد، مریان به عنوان زیست شناس حشرات، کارهای علمی زیادی انجام داد. در سال 1683 نخستین کتاب بزرگ او چاپ شد: تغییر شکل کرم پروانه و تغذیه خاص آواز گل گیاه.علاوه بر آن پنجاه صفحه مسی قلم کاری شده با انواع پروانه ها، در همه مراحل تکامل و نوع غذا و تخم نیز تهیه کرد. نمایش و توضیحات دقیق این اثر، به عنوان کاری بسیار ارزشمند شناخته شد و مریان به زودی در زمره زیست شناسان معروف قرار گرفت. در سال 1685 میلادی دومین قسمت از کتاب فوق با پنجاه صفحه مسی قلم کاری شده دیگر ظاهر شد.
استواری و ثبات قدمی که مریان در کارهای علمی و تحقیقاتی خود داشت، در زندگی خصوصی او کمتر دیده می شد. در سال 1699 از شوهرش جدا شد. چند سالی با دو دختر خود تنها زندگی کرد و سپس با آنها به آمستردام رفت و از آنجا در آوریل 1701 با دختر بزرگ خود دوروتا روانه مسافرتی بزرگ شد. به کشور سورینام در ساحل شمالی جنوب آمریکا رفت و در آنجا به اتفاق دخترش به نقاشی و مطالعه روی حشرات آن منطقه پرداخت. بیماری مالاریا، مریان را مجبور به بازگشت کرد. سه سال تمام طول کشید تا نتایج مشاهدات و اطلاعات جمع آوری شده اش را به رشته تحریر در آورد.
مسائل مالی مانع کاهای علمی مریان بود. همواره ناگزیر بود برای هزینه زندگی، کارهایی را بپذیرد که چندان مورد علاقه اش نبود. کتاب او با عنوان تکامل حشرات سورینام که در سال 1705 منتشر شد، بزرگترین کار علمی او محسوب می شود. در این کتاب جانوران و گیاهانی معرفی شده بودند که کاملا ناشناخته بودند.
ماریا زیبیلیاد مریان در تاریخ 1717 به سبب سکته قلبی فوت کرد. هنر، دانش و عشق به موجودات زنده سراسر زندگی او را در بر می گرفت. کتابهای او با وجود اشتباهات جزئی، به عنوان کتابهای مرجع حشره شناسی مورد استفاده قرار می گیرند.
