بندتو کروچه
بندتو کروچه بزرگترین فیلسوف معاصر ایتالیایى در ۲۵ فوریه ۱۸۶۶م در ایتالیا بهدنیا آمد. وی در نوجوانی، خانوادهاش را در یک زلزله از دست داد و خود نیز دوازده ساعت زیر آوار مدفون ماند. اثر این مسئله، بعدها در شکلگیری اندیشه او تأثیر نهاد و تا پایان عمر، مخالف هرگونه انقلاب بود. کروچه پس از آن به دانشگاه رم رفت ولی تحصیلات خود را بدون اخذ درجهای رها کرد.
او ضمن مطالعه کتابی درباره کارل مارکس، نظریهپرداز آلمانی، با مقولات فلسفه آشنا شد اما بهدنبال فلسفهای بود که نه برای تخریب که بهدنبال نجات بشریت باشد. به این ترتیب، کروچه تصمیم گرفت که خود به تدوین یک نظام فلسفی بپردازد که مبتنی بر جاهطلبیهای مادی نباشد بلکه بر پایه آرزوهای معنوی آدمی استوار باشد.
کروچه معتقد بود که این بررسی را باید شخصی بهعمل آورد که در جریان امور باشد. هیچ فیلسوف برج عاجنشینی که از توفانهای زندگی در امان و برکنار بوده است نمیتواند غم کشتیشکستگی و دلافسردگی و نیز شجاعت آدمی را دریابد. کروچه مشتاق آن بود که خویشتن را به وسط توفان بیفکند تا بتواند از نزدیک و از روی مشاهده شخصی، کوشش و ستیز بشریت را مطالعه کند.
کروچه به مدت دو سال وزارت فرهنگ ایتالیا را بر عهده داشت و تلاش نمود تا تجدید حیاتی در اندیشه مردم پدید آورد و سلامت را به دنیای ناسالم بازگرداند. او در دوره دیکتاتوری موسولینی خانهنشین شد اما دست از احیا و نشر آزادی برنداشت. وی ارزشهای حیات را بالاتر از ارزشهای مادی میدانست و نظریه عدالت را در قالب مفاهیم جدید اقتصادی بیان میکرد.
کروچه یکبار بر ضد فاشیستها اعلامیه چاپ کرد درنتیجه، فاشیستها خانهاش را غارت کردند ولی کاری به فعالیتهای مطبوعاتی او نداشتند. زیرا معتقدات او کم و بیش فاشیستی بود. فلسفه کروچه پر از تناقضات است. وی از یک طرف آزادیخواه است و از سوی دیگر فاشیست، از یک سو به خدا حمله میکند و از دیگر سو، مسیحیت و نهضت مسیحی را بزرگترین انقلاب تاریخ بشریت میداند چرا که انسان را به راه جدید از زندگی سوق داده است.
کروچه گرچه اعتقاد چندانی به ادیان نداشت اما معتقد بود تا زمانی که دینی دیگر همشأن یا برتر از مسیحیت ظهور نماید، باید مسیحی باقی بماند. وی تا پایان عمر به تعلیم این فلسفه پرداخت که باید دشمنان را دوست گردانید و با راهنمایی آنها از نفاق به صلح، به مجازات آنها پرداخت. مهمترین اثر کروچه، «فلسفه روح» نام دارد که در چهار جلد تحت عناوین زیباییشناسی، منطق، فلسفه سلوک و تئوری تاریخ منتشر شد. بندتو کروچه سرانجام در تاریخ بیستم نوامبر سال ۱۹۵۲ میلادی در سن هشتاد و شش سالگی درگذشت.
