جالينوس پزشک يوناني در زماني زندگي مي کرد که اروپا تحت تسلط امپراطوري روم بود  
 در آن زمان نگاه رومي ها به پزشکي بيشتر تاکيد بر بهداشت همگاني بود آنها قناتهايي برا ي انتقال آب سالم فاضلابهايي براي خارج کردن فضولات و گرمابه هاي عمومي براي بهداشت شخصي افراد ساخته بودند. با وجود همه اين موفقيتها محدوديتهايي نيز در نگرش آنها وجود داشت آنها به درمان بيماريهاي فردي توجهي نداشتند و کالبد شناسي را نيز به حساب نمي آوردند. جالينوس به شناختن نقاط ضعف طب در رومي ها کمک کرد.

جالينوس پس از تحصيل پزشکي در پرغامس آسياي صغير و کورينت در يونان به اسکندريه در مصر رفت کتابخانه و موزه بزرگ آنحا دراراي دو اسکلت کامل انسان بود . جالينوس اعتقاد داشت که همانگونه که معمار از روي نقشه کار مي کند پزشک هم نياز دارد که بدن انسان را کاملا بشناسد. چون قانون رومي ها تشريح جسد انسان را ممنوع کرده بود. جالينوس به تشريح بدن يک خوک بز و ميمون دست زد او جزئيات زيادي ياد گرفت ولي تمام جزئياتي که در جانوران يافته بود براي بدن انسان صدق نمي کرد. مثلا شبکه رگهاي خوني که در زير مغز جانوران مشترک است در انسان وجود ندارد.
جالينوس هنگامي که در سال 157 ميلادي به پرغامس برگشت تا به عنوان پزشک مدرسه گلادياتورها خدمت کند اطلاعات فراواني در مورد کالبد شناسي انسان کسب کرد. جالينوس جنگجويان زخمي را درمان مي کرد و از اين راه مستقيمان کلبدشناسي انسان را فرا گرفت.

جالينوس در سال 162 ميلادي به روم برگشت و فوايد دانستنيهاي خود را در مغرض ديد همگان قرار داد. ادموس که پزشکي ناشناخته شده بود و از فلج مختصر در دست راست خود رنج مي برد. پس از آنکه پزشکان محلي از درمان او نااميد شدند از جالينوس پزشک حديد شهر درخواست معالجه کرد. جالينوس از آدموس در مورد آسيب ديدگيهاي تازه پرسش کرد و مشخص شد که آدموس از ارابه پرت شده و گردنش مجروح شده است. جالينوس مي دانست که اعصاب انکشتان به ستون مهره ها ارتباط دارد و به حاي انگشتان بايد روي اعصاب گردن او کار کرد. با اين معالجه بيمار کاملا بهبود يافت به دنبال اين موفقيت مارکوس اورليوس امپراطور روم جالينوس را به سمت پزشک دربار برگزيد.

جالينوس در دوره زندگي خود تعداد بسيار زيادي کتاب و مقاله پزشکي نوشت که بيش از صد عنوان از آنها شناخته شده است کتابهاي وي مجموعه اي از واقعيت ها نظرات و نيز خطا هاي آشکار است او نشان داد که رگها وسيله انتقال خون هستند نه هوا ولي اين کشف مهم را که قلب تلمبه خون است از دست داد.
به دليل يکتاپرستي آموزه هاي جالينوس در بين اولياي امور مذهبي قرون وسطي از حمايت برخوردار شد. اعتقاد حالينوس اين بود که بيماري نتيجه ناهماهنگي چهار مايع حياتي بدن يا اخلاط چهارگانه است که قرنها پذيرفته شده بود. بر اساس اين اعتقاد فکر مي کردند که پزشکان مي توانند با خون گيرري يا حجامت از بيمار سبب ايجاد تعادل در اخلاط چهارگانه و در نتيجه سبب سلامتي بيمار شوند اين اعتقاد تا اوايل قرن هجدهم که اولياي امور پزشکي برخي از خطاهاي اساسي نظريه هاي جالينوس را نشان دادند پذيرفته شده بود.