انواع نام
دو نوع نام user friendly وجود دارد : اسامی ميزبان (Host) و اسامی NetBIOS . نام ميزبان ، نامی است که به يک آدرس IP کامپيوترنسبت داده شده تا آن را بعنوان يک ميزبان TCP/IP مشخص نمايد. نام ميزبان ، می تواند دارای حداکثر 255 کاراکتر ( حروف الفبائی ، کاراکترهای عددی ، نقطه و hyphens ) باشد . اسامی ميزبان دارای اشکال متفاوتی می باشند . نام مستعار (Alias) و Domain names ، دو نمونه متداول در اين زمينه می باشند. نام مستعار، نامی خاص و مرتبط شده به يک آدرس IP است . (نظير : Tehran ) . يک Domain name ، بمنظور استفاده بر روی اينترنت سازماندهی و از نقطه بعنوان يک جداکننده استفاده می نمايد ( مثلا" Tehran.Citys.com ) . نام NetBIOS ، يک نام شانزده کاراکتری است که از آن بمنظور مشخص نمودن يک منبع NetBIOS بر روی شبکه استفاده می گردد . از يک نام NetBIOS ، بمنظور مشخص نمودن يک و يا مجموعه ای از کامپيوترها ، استفاده ميگردد .در اين راستا ، صرفا" از پانزده حرف اول آن برای نام و از کاراکتر نهائی بمنظور مشخص نمودن منبع و يا سرويسی که به يک کامپيوتر اشاره می نمايد، استفاده می گردد. نمونه ای از يک منبع NetBIOS ، عنصر File and Print Sharing for Microsoft Networks در شبکه های مبتنی بر ويندوز 2000 است . زمانيکه کامپيوتر فعاليت خود را آغاز می نمايد ، عنصر فوق ، يک نام منحصر بفرد NetBIOS را ريجستر(ثبت) می نمايد . نام ثبت شده شامل نام کامپيوتر و کاراکتری است که بيانگر عنصر ثبت کننده است ( برای در نظر گرفتن نام کامپيوتر از حداکثر پانزده حرف و برای مشخص نمودن عنصر ثبت کننده نام ، از يک حرف ديگر استفاده می گردد ) . درويندوز 2000 ، نام NetBIOS ، می تواند حداکثر پانزده کاراکتر باشد . ويندوز 2000 ، خود نيازی به اين نوع اسامی نداشته و نسخه های قبلی ويندوز نيازمند استفاده از اسامی NetBIOS بمنظور حمايت از قابليت های شبکه ای، دارند.
Static IP mapping زمانيکه کاربران يک نام را بمنظور برقراری ارتباط با يک کامپيوتر مقصد ، مشخص می نمايند ، پروتکل TCP/IP همچنان نيازمند يک آدرس IP برای تحقق انتقال اطلاعات است . در اين راستا لازم است که نام کامپيوتر به يک آدرس IP ، مپ گردد. ماحصل عمليات فوق ( mapping ) ، در يک جدول ايستا و يا پويا ذخيره می گردد . در صورتيکه از يک جدول ايستا استفاده گردد ، نتايج مورد نظر در يکی از فايل های Hosts و يا Lmhosts ذخيره می گردند( فايل ها ی فوق، متنی می باشند ) . مهمترين مزيت استفاده از يک جدول ايستا ، امکان سفارشی نمودن آن با توجه به ماهيت فايل ( متنی ) و محل ذخيره سازی ( ذخيره بر روی هر کامپيوتر) آن است. در اين راستا هر يک از کاربران می توانند برای دستيابی به منابعی با فرکانس بالای دستيابی ، به هر ميزان که ضرورت دارد ، entry در جدول فوق ثبت نمايند . بهنگام سازی جداول ايستا ، يکی از چالش های اصلی در اين زمينه بوده و در موارديکه تعداد آدرس های IP مپ شده ، زياد و آدرس های فوق متناوبا" تغيير يابند ، بهنگام سازی جداول ايستا مسائل خاص خود را خواهد داشت
