لباس مردم اصفهان در قرن قبل از مشروطه‏

عمامه و عبا و لباس بلند كه مخصوص روحانيون بود، در قرن قبل از دوران مشروطه عموميت پيدا كرده بود. چنانچه در شهر اصفهان، 90 درصد مردم از كسبه و غيره معمم بودند. معروف است در زمان ناصرالدين شاه، چراغعلى‏خان نامى، حاكم اصفهان شده بود. چون معمول بود كه عموم طبقات از حاكم تازه وارد ديدن كنند، روزى در تالار بزرگ چهل‏ستون براى پذيرايى بارِعام داده بود، عده‏ اى مردان معمم و عبابدوش وارد تالار شدند.
چراغعلى خان خيال مى‏كند كه آنان علماى شهرند و براى تكريم آنها برمى‏خيزد و به اندازه‏اى كه درخور مقام روحانيون است به آنها احترام مى‏گذارد.در ضمن متوجه مى‏شود كه دستهاى همه واردين سياه است. از روى تعجب علت سياه بودن دستهاى آنها را سئوال مى‏كند يكى از آنها جواب مى‏دهد، ما صنف رنگرز هستيم و از براى عرض تبريك شرفياب شده‏ايم. چراغ‏على‏خان از احترام و كرنش بى‏مورد كه به يك‏عده كارگر كرده بود متغير مى‏شود و آنها را بيرون مى‏كند و سپس به علماى معروف از آنچه گذشته بود شكايت مى‏كند. علما موافقت مى‏كنند كه كسبه بجاى عمامه سفيد، عمامه بخور يا زرد رنگ بر سر بگذاردند.