پاسخ به:اعتقادات شیعه
دوشنبه 6 شهریور 1391 4:33 PM
همچنين خود حضرت رسول فرمودند:
هر کس مشکلي طاقتفرسا پيدا کرد يا مصيبتي سخت بر او وارد شد يا در زندگي به تنگنا افتاد،30000 بار بگويد: "استغفرالله و اتوب اليه" در اين صورت خداوند گره از کارش ميگشايد و در زندگي او گشايشي قرار ميدهد.(مستدرک وسائل12: 143)

7. براي فرزنددار شدن، استغفار پيشنهاد ميشود.
در سوره نوح آيه 11 ميخوانيم: "يمددکم باموال و بنين" به اين ترتيب امداد الاهي با رزق و روزي و فرزندان، را نتيجه ي استغفار ميداند.
در روايتهايي امام باقر عليه السلام با استناد به همين آيه دستور خاصي براي استغفار به اشخاصي ميهند که درخواستشان فرزنددار شدن بود(بحار84: 221 و 101)
ادفعوا ابواب البلايا بالاستغفار(مستدرک وسائل5: 318)
من کثر همومه فليکثر من الاستغفار(بحار90: 283)
امام صادق عليه السلام فرمودند: هر کس بعد از عصر جمعه 70 مرتبه بگويد: "استغفرالله و اتوب اليه" خداوند گناهان گذشته ي او را بيامرزد و در باقي مانده ي عمرش او را از گناه حفظ ميکند و چنانچه گناهي نداشته باشد گناهان پدر و مادرش را ميبخشد(بحار87: 91)
تمام آنچه گفته شد با احاديثي از اين قبيل سازگار است:
- خيرالدعاء الاستغفار(کافي2: 567) و يا
- خيرالعبادة الاستغفار(مستدرک وسائل12: 129) و
- ما من الدعاء شيء افضل من الاستغفار(مستدرک وسائل5: 318)
- أي دعاء افضل من الاستغفار و أعظم برکة منه في الدنيا و الآخرة؟!(مستدرک وسائل6: 188)
ه: ترفيع مقام:
نکتهي ديگر آن که يا بايد بپذيريم که مقامات بلندبالاي پيامبر بالارفتني تر است يا خير؟ اگر هست بايد تبعات آن را هم قبول کنيم و هر صلواتي را که ميفرستيم آن را هدرشده ندانيم و معتقد باشيم که مقام بلندِ فوق تصور ما از رسول خاتم بالاتر ميرود، که اگر اين را بپذيريم، استغفار حضرتش را هم از همين مقوله ميدانيم.
خاتمه:
به طور کلي انسان غافل، استغفار را وقعي نمينهد؛ هر قدر معرفت بالاتر رود استغفار و شدت آن نيز رخ مينمايد؛ پس استغفار نبي، بدون هر گونه گناه، شديدتر است از استغفار مردم عادي گنهکار، و نيز نالههاي اميرالمؤمنين در دعاي کميل نه حاکي از گناه معصوميچون حضرت امير است و نه معصيتکاريِ شخصيتي چون کميل؛ بلکه حاکي از معرفت والاي امام معصوم و لياقت و شايستگي شاگردي چون کميل است در تعلّم دعاي کميل.
به همين جهت، گريههاي حضرت رسول و امامان عليهم السلام از خوف خداوند بوده و شدت حضور خداوند در نزد آنان؛ و اما اشک خشک شده ي نويسنده، حکايتگر غفلت او از ياد خداوند و بي توجهي به يادکردِ قيامت است. دل که غافل شد، زبان به استغفار باز نميشود.
اصولاً هيچکدام از ما مردم غيرمعصوم، حق نداريم خود را با معصومين پاک و پيراسته از هر ناپاکي و پليدي، مقايسه کنيم. آن کسي که جسارت ميکند و گريه ي حضرت امير را به حساب گناهان او ميگذارد، با کوتاه فکري خود، آن امام والامقام را در حد خود پنداشته و به مقايسه نشسته است! درست است که پيامبر در لباس بشري مبعوث شده؛ اما آن "قاب"نشين کجا و رتبه ي پست نويسنده کجا؟ خود آن بزرگواران به ما هشدار داده اند که لا يقاس بنا احدٌ: هيچ احدي را با ما قياس نتوان کرد!
در مورد استغفار معصومين به همين مقدار بسنده کرده، تحقيق و بررسي بيشتر را به وقتي ديگر و توفيقي افزون تر واميگذاريم.
والسلام
پي نوشت:
1.تضاد ص60.
2. تضاد ص59.
منابع:
1. تجربه شيرين ندامت، محمدحسين يوسفي، دليل ما، چاپ اول1382 رقعي368ص. آنچه از کتب روايي مثل کافي، بحار، مستدرک سفينه بحار، وسائل ، مستدرک وسائل آدرس داده شده بر اساس اين کتاب است.
2. تضاد مفاتيح الجنان با آيات قرآن، سيد ابوالفضل برقعي(1329ه.ق-1413) چاپ اول1429ه.ق.
به رنگ سبز
سبز باشیم