مقالات پزشکی

مسکن، خطرآفرین پنهان

مصرف مسکن هایی مانند آسپرین، ایبوپروفن و استامینوفن باعث افزایش فشارخون می شود و خطر بیماری های قلبی را افزایش می دهد.مصرف مسکن که در ایران ۵برابر میانگین جهانی است، باعث افزایش خطر سکته می شود.مصرف مسکن در دوران بارداری باعث ایجاد سندروم «پاچنبری» در کودکان می شود و از طرفی خطر ابتلا به شکاف کام در کودکان را ۳۰ تا ۸۰درصد افزایش می دهد.مصرف مسکن بعد از حمله قلبی باعث افزایش حمله قلبی مجدد می شود.

مصرف مسکن به کلیه آسیب می رساند.

مصرف مسکن توان تولید مثلی جنین پسر را کاهش می دهد.

مصرف مسکن باعث سردرد مزمن در کودکان می شود.

مصرف مسکن باعث کاهش توان شنوایی افراد می شود و ...

خبرهایی از این قبیل که هر روز روی سایت های خبری مشاهده می شود، بیانگر نتایج تحقیقات دانشمندان است؛ همه این نتایج بیانگر این موضوع مهم است که مصرف مسکن برای سلامت مضر است و باعث بروز مشکلات جدید برای بیمار می شود. بیراه نرفته ایم اگر به این نکته اشاره کنیم که چه بسا بسیاری از مشکلات سلامت ، ناهنجاری های مادرزادی، مشکلات باروری و ... مربوط به مصرف بی رویه مسکن هایی بوده است که سال های نه چندان دور مردم جامعه ما مصرف کرده اند. اما پرسش اصلی این است که با وجود این همه هشدارها، چرا مسئولان بهداشت و سلامت جامعه به فکر حذف این داروها یا کاهش تجویز آن به بیماران نیستند و باز هم داروهای مسکن به راحتی در داروخانه ها و بدون تجویز پزشک در اختیار همگان قرار می گیرد.

اگر ما به این حقیقت پی ببریم که مصرف مسکن نه تنها دردی را کم نخواهد کرد بلکه باعث پنهان شدن درد و بیماری می شود و ممکن است عوارض جانبی بر اعضا و جوارح سالم بگذارد آیا باز هم به همین راحتی چند قرص رنگارنگ را در برنامه روزانه مان قرار می دهیم یا این که با احتیاط بیشتر حتی داروهایی مانند آسپرین را که به ادعای برخی از محققان باعث رقیق شدن خون می شود، مصرف می کنیم، به نظر نگارنده مسکن ها نه تنها کمکی به درمان بیماری نمی کند بلکه خطرزاهای بسته بندی شده ای است که به راحتی در اختیار همه قرار می گیرد.