اخبار قرآنی 18 مرداد ماه91

مظفر كريمی:
رفاه اجتماعی از منظر قرآن ذيل دو راهبرد مردمی و حكومتی تعريف می‌شود

گروه اقتصاد: مديركل دفتر بيمه‌های اجتماعی وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی ضمن اشاره به راهبردهای رفاه اجتماعی در قرآن كريم اظهار كرد: پيامبران از دو نوع راهبرد مردمی شامل نذر، بخشش، وقف، اطعام و راهبرد حكومتی شامل دريافت مازاد مصارف سالانه خانوارها همانند خمس، زكات و كفاره‌ها و توزيع عادلانه منابع عمومی و طبيعی بهره گرفته‌اند.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) به نقل از روابط عمومی وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی، كارگاه آموزشی «مبانی رفاه اجتماعی در قرآن كريم» از سلسله كارگاره‌های آموزشی معاونت رفاه اجتماعی، در وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی برگزار شد.

بر اساس اين گزارش، مظفر كريمی، مديركل دفتر بيمه های اجتماعی وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی در اين كارگاه با اشاره به فرايند شكل‌گيری نابرابری بين انسان‌ها، اظهار كرد: تفاوت در دسترسی به ثروت، قدرت و دانش از جمله تفاوت‌های ذاتی و محيطی ميان انسان‌هاست كه همواره مورد بحث قرار می‌گيرد.

وی همچنين خاطرنشان كرد: اين تفاوت‌ها در ميان همه مكتب‌های فكری باعث ايجاد سه‌گانه «قدرت، ثروت و دانش» می‌شود كه در طول تاريخ سلطه‌ای را ايجاد كرده‌اند و بر سرنوشت انسان تاثير گذاشته‌اند و اين سلطه‌ها همان زور (استبداد)، زر (استعمار) و تزوير (استحمار) هستند كه منجر به سلطه‌های حاكميتی، اقتصادی و اعتقادی است.

مدير كل دفتر بيمه های اجتماعی وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی در ادامه با تاكيد بر اين كه سلطه‌های سه‌گانه منجر به شكل‌گيری فضای دو قطبی فقر و غنا می‌شود، خاطرنشان كرد: اصولاً هدف نظام سلطه ايجاد وابستگی است و افراد از هويت انسانی خود دور و بنده ثروت، قدرت و دانش می‌شوند.

وی در ادامه فسادهای ناشی از اين سلطه‌های سه‌گانه را فساد و خونريزی بر روی زمين توسط انسان دانست و به مأموريت پيامبران اشاره و تصريح كرد: پيامبران وظيفه دارند كه سلطه استبدای و اعتقادی را از دوش انسان‌ها بردارند و برداشتن بندهای درونی و باورها و عادت‌های ناپسند و بندهای بيرونی و حاكميت ستمگران از ديگر وظايف پيامبران است.

وی در بخشی از سخنان خود، ضمن اشاره به راهبردهای رفاه اجتماعی در قرآن كريم اظهار كرد: ارتقاء دانش و آگاهی انسان به كتاب و حكمت، ترغيب انسان‌ها به پرداختن سهم نيازمندان از اموال خود و رساندن حق و سهم نيازمندان از ديگر مأموريت‌های پيامبران است و اين راهبردها به دو شكل راهبرد مردمی (مستحبات) شامل نذر، بخشش، وقف، اطعام و كمك‌های قرض‌الحسنه و راهبرد حكومتی (واجبات و انفال) شامل دريافت مازاد مصارف سالانه خانوارها همانند خمس، زكات و كفاره ها و توزيع عادلانه منابع عمومی و طبيعی نمود پيدا كرده است.