بر غـنچه‌‏ی لب‌هاشان لبیک حسینی بود

امیـد دل آن‌ها لـبـخـنـد خـمـیـنـی(ره) بود


در مـعرکه‌هـا رفتند تـــا پـیـش خـــدا رفتند

بــــا تـشـنـه‌لـبـی آخـر تـــا کـرب‌وبـلا رفتند


گفتـــند که ما رفتیم از کـــرده‌ی خود شـادیم

این نهـــضت خـونـیـن را در دست شما دادیم



تـــــا زنده به ایمانیــــم تـــــا در خـط قـرآنیـــم

بــــا لطـف امـام عصـــر(عج) در راه شهیدانیــم