ادا کردن بعضی از حقوق آن حضرت(ع)

سخن در این زمینه در چند قسمت بیان می شود:
اول: به حکم عقل ادای حقوق کسانی که حق بر گردن انسان دارند از مهم ترین امور است و این واضح است.
دوم: به حکم شرع نیز ادای حقوق از مهم ترین امور می باشدف چند روایت بر این معنی دلالت دارد، از جمله:
ثقة الاسلام کلینی در اصول کافی به سند از حضرت ابی عبدا… جعفر بن محمد صادق(ع) آورده که فرمود: خداوند به چیزی بهتر از ادای حق مؤمن عبادت نشده است.(۱)
و در بحار از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده که فرمود: ادای حقوق برادران دینی بهترین اعمال متقین است.
سوم: این که حضرت حقوق بسیار بزرگی بر عهده ی ما دارد. دلیل بر این روایتی است در بحار از امام جعفر صادق(ع) که فرمود: هیچ کس نمی تواند خداوند را توصیف کند و به کنه عظمت و قدرتش پی ببرد و همین طور که کسی نمی تواند به کنه و وصف خداوند برسد و نهایت قدرت و عظمتش را درک کندف همچنان احدی نتواند به وصف رسول خدا(ص) و فضیلت ما دست یابد. کسی نمی تواند دریابد که خداوند چه به ما داده و چه حقوقی از ما را واجب کرده، و همانگونه که هیچ کس نمی تواند فضیلت ما و آنچه خداوند از حقوق ما واجب نموده را دریابد، همچنین کسی نمی تواند حق مؤمن را توصیف کند و ان را انجام دهد…(۲)
می گویم: پوشیده نماند که تمام حقوق مؤمن از شاخه های حقوق و فضیلت ائمه(ع) است.
چهارم: اهتمام و کوشش برای ادای حقوق، مایه ی رفعت و بزرگی در درگاه الهی است، و هر کس در این راه کوشش و اهتمامش بیشتر و تمام تر باشد در پیشگاه خداوند عزیزتر و گرامی تر خواهد بود. دلیل بر این معنی روایتی است که در احتجاج از امام یازدهم حضرت ابومحمد حسن بن عسکری(ع) آمده که فرمود: ان که بیشتر حقوق برادرانش را می شناسد و بیشتر در ادای آنها کوشش می کند در پیشگاه خداوند منزلتش بالاتر است.(۳)
پنجم: از جمله حقوق مؤمن بر مؤمن دیگر دعا کردن برای او است. دلیل بر آن روایتی است که علامه مجلسی در بحار از فقه الرضا(ع) آورده است که فرمود: بدان کهف خداوند تو را رحمت کند، حق برادران واجب و فرض است و توجه به سوی خدا به وسیله ی دعا کردن برای آنها….(۴)
و روایتی است که ثقة الاسلام کلینی از معلی بن خنیس از حضرت ابی عبدا… صادق(ع) آورده که گفت: به ان حضرت عرض کردم: حق مسلمان بر مسلمان چیست؟ فرمود: هفت حق واجب دارد، هیچ کدام غیر واجب نیست. اگر از این حقوق چیزی را ضایع کند از ولایت و طاعت خداوند خارج شده است، و خدای را در او قسمتی نخواهد بود. گوید: عرض کردم: فدایت شوم! این حقوق چیست؟
فرمود: ای معلی! من به تو مهربان هستم، می ترسم آنها را تضییع نموده و رعایت نکنی، و بدانی و عمل ننمایی. عرض کردم: لا حول و لا قوة إلا با…! به خواست و قوه ی الهی عمل خواهم کرد.
فرمود: آسان ترین حق آن است که انچه برای خودت دوست داری برای برادرت دوست بداری و آنچه برای خودت بد می دانی برای او هم نپسندی.
حق دوم: این که از خشمگین ساختن او اجتناب ورزی و موجبات خرسندی اش را فراهم آوری و امرش را اطاعت نمایی.
حق سوم: این که او را با جان و مال و زبان و دست و پایت کمک نمایی.
حق چهارم: این که چشم او و راهنما و آیینه ی او باشی.
حق پنجم: این که سیر نشوی در حالی که او گرسنه بماند و سیراب نگردی در حالی که او تشنه باشد و نپوشی در حالی که او برهنه و نپوشیده باشد.
حق ششم: این که اگر خدمتگزاری داشتی و برادرت نداشت، واجب است خادمت را بفرستی که لباسهایش را بشوید و غذا برایش فراهم سازد و جایش را آماده سازد.
حق هفتم: این که سوگندش را باور کنی، و دعوتش را اجابت نمایی و در بیماری اش به عیادتش روی، و در تشیییع جنازه اش حاضر شوی، و اگر بدانی که حاجتی دارد به انجام آن مبادرت ورزی و نگذاری ناچار شود که از تو درخواست کند، بلکه پیش از آنکه به تو اظهار نماید به انجامش سرعت کنی. اگر این کارها را انجام دهی ولایتت به ولایت اوف و نیز ولای او به ولایت تو متصل گردیده است.(۵)
می گویم: ظاهرا منظور از واجب در این حدیث معنای لغوی آن است که شامل واجب و مستحب شرعی می شود. شاهد بر این معنی چند روایت است که آوردن انها موجب طولانی شدن مطلب است.
علامه ی مجلسی در بحار فرموده است: ممکن است کلمه ی وجوب را اعم از معنی اصطلاحی شرعی و مستحب مؤکد دانست، چون گمان نمی کنم که احدی[از علما] بیشتر این امور را واجب دانسته باشد، اضافه بر اینکه بسیار دشوار هم هست.(۶)
و در مرآة العقول گفته است: ظاهرا این حقوق نسبت به مؤمنین کامل است یا برادری که در راه خدا با او قرار برادری گذاشته، و گرنه رعایت تمام این امور نسبت به همه ی شیعه بسیار مشکل بلکه ممتنع است. مگر اینکه گفته شود: مقید به توانایی یا آسان بودن انجام آن ها است به طوری که صدمه ای به حالش نرساند.
حال که این مطلب را دانستی، می گویم: بدون تردید این حقوق برای مولای ما حضرت صاحب الزمان(ع) بر تمام اهل ایمان ثابت است. به هر تقدیر این حقوق برای امام(ع) مسلم می باشد، زیرا که ایمان امام از هر مسلمانی کامل تر است، و در حدیث عبدالعزیز بن مسلم از حضرت رضا(ع) از امام به برادر مهربان تعبیر شده، و دعای در حق او اطاعت امر و کمک کردن او به زبان است.

منبع:مبین گراپ