بهشت خانواده

از پسر و دخترى كه سالهاى متمادى در خانواده ئى بزرگ شده اند و با پدر و مادرى انس گرفته اند، نمى توان انتظار داشت كه به خاطر ازدواج با يكديگر و تشكيل زندگى مشترك ، از پدر و مادر خود ببرند و يك مرتبه آن همه سوابق را فراموش كنند.
در مذهب اسلام قطع رحم از گناهان كبيره است و انسان مشتق از انس و الفت و مودت ميان مسلمانان از اركان دستورات اسلامى است .
بعضى از نادانان گمان مى كنند: به محض اينكه با زنى ازدواج كردند، بايد آن زن از پدر و مادر و فاميلش ببرد و تنها به او بپيوندد. به زن مى گويد: تو نبايد بدون اجازه من از خانه خارج شوى . و من اجازه نمى دهم به خانه پدر و برادر و عمو و دائيت ، بروى ، يا زن به شوهرش مى گويد: چون با من ازدواج كرده اى ، نبايد نزد مادرت بروى و با خواهرت رفت و آمد داشته باشى . اين تنگ نظريها خلاف اسلام است و حاكى از نفهميدن حقيقت و روح مقررات اسلام .
زن يا شوهر اگر عاقل باشد، طورى با همسر خود با محبت و خوشرويى رفتار مى كند و به قدرى در خانه دلسوزى و فداكارى مى نمايد كه همسرش ‍ نزد او بودن را بر همه چيز ترجيح دهد. خانه خود و كنار همسر را محل امن و آرامش و منزل اميد و بهشت برين بداند. چنين همسرى اگر گاهى براى صله رحم به منزل فاميلش برود، دلش مى خواهد هر چه زودتر برگردد و به مونس و محبوب عزيزش برسد. اين است راه نگهدارى همسر در خانه و گر نه نگهداشتن كسى در خانه با جبر و اكراه ، عواقبى وخيم دارد. با آن روش ، الفت و محبت از ميان مى رود و اختلاف و درگيرى پيدا مى شود.
حاصل سخن اينكه داماد و عروس تازه ، بايد فاميل يكديگر رفت و آمد داشته باشند و آن دو فاميل كه تجربه بيشترى دارند و از روزگار، سردى و گرمى بيشترى چشيده اند، عروس و داماد تازه را، راهنمايى كنند.
در اينجا گاهى اتفاق مى افتد كه فاميل يكى از زن و شوهر، خام و مغرور مى باشند. آنها به جاى اينكه راهنمايى كنند، دخالت ناروا مى كنند، تحقير مى كنند بزرگى مى فروشند و بالاخره مشكلى را كه نمى گشايند بماند، ايجاد مشكل هم مى كنند.
پند و اندرز بايد از روى دلسوزى و خير خواهانه و خداپسندانه باشد. آنها بايد اگر از عروس و داماد، كم مهرى و بى احترامى ديدند، بر جوانى و كمسالى آنان حمل كنند، نه بر بى تربيتى و نفهمى ايشان بايد به روى بزرگوارى خود نياورند و سخن توهين آميز آنها را نشنيده بگيرند و عمل تحقير آميزشان را نديده انگارند، چه مادر و خواهر شوهر نسبت به عروس ‍ و چه پدر زن نسبت به داماد. مادر داماد بايد عروسش را مانند دختر خود حساب كند و او را با زبان خوش و براى رضاى خدا راهنمايى نمايد چنان كه دخترش را راهنمايى مى كند عروس هم بايد نصايح مادر شوهر را مانند نصايح مادرش بپذيرد و در گوش گيرد. اگر عروس از نصيحت بدش مى آيد كه نبايد چنين باشد مادر شوهر بايد مدتى از او كناره گيرى كند، بزرگوارى خود را حفظ كند تا عروس خودش بيايد و بگويد: چرا مرا نصيحت و دلالت نمى فرماييد. مادر شوهر اگر سعادت پسر و عروسش را مى خواهد بايد چنين كند. اگر عمل به دستور اسلام را مى خواهد، بايد چنين كند. اگر احترام و عزت خودش را مى خواهد، بايد چنين كند. دعوا كردن با عروس ‍ دليل كسر شخصيت و عقده داشتن مادر شوهر است ، دليل حسادت داشتن و كم ظرفيتى اوست .


دليل
239- قال النبى (صلى الله عليه و آله و سلم ): صلوا اءرحامكم ولو بالسلام .
پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود: با خويشاوندانتان پيوند داشته باشيد اگر چه تنها با سلام كردن باشد. (272)
340- قال اءبو جعفر (عليه السلام ): صله الارحام تزكى الاءعمال و تنمى الاءموال و تدفع البلوى و تيسر الحساب و تنسى فى الاءجل .
امام باقر (عليه السلام ) فرمود: صله رحم ، اعمال را پاك و اموال را بابركت و بلاها را دفع و حساب قيامت را آسان مى كند و اجل را به تاءخير مى اندازد. (273)
341- قال رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم ) اوصى الشاهد من امتى والغائب منهم و من فى اءصلاب الرجل و اءرحام النساء الى يوم القيامه اءن يصل الرحم و ان كانت منه على مسيره سنه فان ذلك من الدين .
رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود: به امتم سفارش مى كنم ، چه آنهايى كه حاضرند و چه آنهايى كه غائبند، تا روز قيامت كه صله رحم كنند، اگر چه فاصله ميان آنها يكسال راه باشد. صله رحم جزء دين است . (274)
242- قال على (عليه السلام ): من اءشرف اءفعال الكريم غفلته عما يعلم ؛
على (عليه السلام ) فرمود: از جمله شريف ترين اعمال شخص كريم اين است كه از آنچه مى داند و مى فهمد (از بد رفتارى ديگران ) تغافل كند (و خود را به نادانى زند. (275) )