بهشت خانواده

2

شنيده مى شود، در دوران گذشته و در ميان چادرنشينان دور از آبادى ، زنانى بوده اند كه چون از شوهر خود، علاقه و محبت نمى ديدند، در خانه فال بين و رمال و جادوبند را مى زده و مبالغى از پول خود، يا پول شوهر را به او مى داده اند، تا فال آنها را بگيرد و باطل السحرى به آنها بدهد و بخت بسته آنها را باز كند و محبت و علاقه شوهر را به آنها باز گرداند.
پيداست كه اين اعمال موجب مى شود كه زن از خانه بيرون رود، از كارخانه بازماند و در نتيجه بى مهرى و عدم علاقه شوهر نسبت به او زيادتر شود. اين زن مى بايست فكر كند كه بى مهرى شوهرش نسبت به او چه علتى دارد؟
به نظر اينجانب اگر آن زن به شوهرش سلام مى كند و گاهى به استقبال و بدرقه او مى رود و زبان خوش دارد و آنچه را در اين كتاب از قول خدا و پيغمبر و ائمه (صلى الله عليه و آله و سلم ) نقل نموديم ، عمل مى كند و باز هم شوهرش نسبت به او بى علاقه و بى محبت است ، ممكن است علتى روانى و نهانى داشته باشد كه براى امتحان بد نيست فقط يك مرتبه به دعانويسى مسلمان نه حقه باز رجوع كند، ولى با حساب (دو دو تا چهار تا) گمان نمى كنم ، مردى در روى كره پهناور زمين وجود داشته باشد كه هر چه محبت و علاقه و فداكارى از همسرش ببيند، باز هم بى مهر و بى علاقه باقى ماند. گمان ندارم خداوند عادل چنين انسانى با چنين دلى سخت تر از سنگ و فولاد آفريده باشد، و اگر چنين موجود انسان نما و ناپاكى وجود داشته باشد، گمان ندارم هيچگونه دعا و جادوبندى در او تاثير كند و باز چنانكه گفتم گمان ندارم چنين زنانى در زمان ما، به اين افكار خرافى وجود داشته باشند.