ملاكهاى دوست خوب
در آيات قرآن كريم و روايات اهل بيت (ع) ملاكهايى براى دوست خوب بيان گشته كه به طور اختصار ذكر مىنماييم و شما مىتوانيد راجع به هر ملاك مفصلاً مطالعه و فكر نماييد:
1- كسى كه به ياد خدا باشد و هدفش جز رسيدن به او نيست[1].
2- عاقل باشد حضرت على (ع) فرمود: بيشترين دوستى و خوبىها در همراهى و دوستى با صاحبان عقل و درايت است،[2]مولوى داستان دوستى مردى با خرس را كه مصداق بىخردان است به شكل زيبايى بيان مىنمايد[3].
3- خيانت كار نباشد.
4- ستمكار نباشد..
5- سخنچين نباشد امامصادق (ع) فرمود: از سه گروه بر حذر باش شخص خيانتكار، شخص ظالم، انسان سخنچين. زيرا كسى كه به نفع تو به ديگران خيانت نمايد، روزى خواهد آمد كه به خودت نيز خيانت كند و شخصى كه به جانبدارى از تو حق ديگران را پايمال نمايد و عادت به ظلم پيدا كند بالاخره به تو نيز ظلم خواهد نمود و انسان سخنچين، همانطور كه سخن ديگران را پهلوى تو مىآورد، سخن تو را نيز نزد اغيار خواهد برد[4].
6- آن چه براى خود مىپسندد براى تو نيز بپسندد و آنچه را كه براى خويش نمىخواهد براى تو نيز نخواهد. رسول اكرم (ص) فرمود: در مصاحبت و رفاقت كسى كه آن چه را براى خود مىخواهد براى تو نخواهد، هيچ خير و فايدهاى وجود ندارد[5].
7- قاطع رحم نباشد امامباقر (ع) فرمود: پدرم امامسجاد (ع) مرا نصيحت فرمود كه اى پسرم از رفاقت با كسانى كه قطع رحم مىكنند بپرهيز زيرا من آنها را در قرآن شريف سه بار مورد لعن و نفرين پروردگار يافتم،[6] شخصى كه با نزديكان خود نتواند معاشرت و همزيستى صحيح داشته باشد در حالى كه آنان با وى از يك خانواده و فرهنگ و گوشت و خون مىباشند، چگونه مىتوان انتظار داشت با غير فاميل رفاقت صميمانه داشته باشند.
8- عيبجو نباشد امامعلى (ع) فرمود: از رفاقت و نشست و برخاست با كسانى كه عيبجو هستند و هميشه به دنبال نقاط ضعف ديگران مىباشند، پرهيز كن زيرا دوست چنين اشخاصى از ضرر آنان سالم نمىماند و خود نيز طعمه عيبجويىهاى آنان خواهد شد[7].
[1]- سوره كهف، آيه 28.
[2]- غررالحكم، حرف الف.
[3]- مثنوى معنوى، دفتر دوم، ابيات 1932- 2124.
[4]- بحارالانوار، ج 75، ص 229.
[5]- بحارالانوار، ج 71، ص 198.
[6]- تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 45.
[7]- غررالحكم، باب الف.
