بنا: تنها قهرماني در المپيک راضي‌ام مي‌کند

سرمربي تيم ملي کشتي فرنگي معتقد است که تيمش شايسته قهرماني در المپيک است و تنها اين قهرماني است که راضي‌اش مي‌کند.

   اعضاي تيم ملي کشتي فرنگي بامداد امروز راهي ارمنستان شدند تا از طريق اين کشور براي حضور در رقابت‌هاي کشتي بازي‌هاي المپيک 2012 عازم لندن شوند.

محمد بنا، سرمربي تيم ملي کشتي فرنگي در آخرين اظهارنظرش پيش از ترک ايران و عزيمت به لندن درباره آرزوهايش، شاگردانش و المپيک صحبت‌هايي مطرح کرد؛ گفت‌وگويي با بهترين مربي جهان ترتيب داديم که پاسخ‌هاي او در نوع خود جالب بود.

بعد از تمرين شاگردانش روي صندلي هميشگي‌اش در خانه کشتي نشسته است، به قول خودش آخرين ساعاتي است که در خانه کشتي حضور دارد و بعد از آن دست کسي به او نخواهد رسيد. گفت‌وگوي محمد بنا را در زير مي‌خوانيد.

*چه نتيجه‌اي محمد بنا را در المپيک راضي مي‌کند؟

فقط قهرماني. 2 سال است که ما قهرمان واقعي جهانيم و تمرين قهرماني در المپيک مي‌کنيم. سال‌هاي 2010 و 2011 بيشترين مدال طلا را داشتيم. 3 سال پياپي هم قهرمان جام جهاني مي‌شويم و در لندن هت‌تريک مي‌کنيم.

* دوست داريد اگر قهرمان شديد رسانه‌ها چه تيتري بزنند؟

بچه‌هاي ايران کاري کردند کارستان، آرزوهايي که به بار نشست، جنگجويان فرنگي دنيا را فتح کردند، مردان پارسي فتحي در فرنگستان و خيلي تيترهاي ديگر. فقط نام ايران باشد چون اين افتخار متعلق به تمام مردم ايران خواهد بود.

* اعضاي تيمتان را در يک کلمه توصيف کنيد.

حميد سوريان: مظلوم بزرگ؛ واقعا با اين شرايط، در ورزش ما مظلوم واقع شده است و هيچ وقت به حقش نرسيد و حقش ادا نشد.

اميد نوروزي: مظهر استقامت

سعيد عبدولي: جنگجو

حبيب‌الله اخلاقي: گلادياتور

قاسم رضايي: پلنگ فرنگي مازندران

بشير باباجان‌زاده: بچه شيري که شير شد

* اتفاقي که دوست نداشتيد رخ دهد؟

هنوز دلم به خاطر مثبت اعلام شدن دوپينگ علي‌اکبري مي‌سوزد. اگر همراه ما بود شانس 100 درصد مدال طلاي المپيک بود. مي‌دانم که چشم بسته طلا مي‌گرفت؛ مطمئنم.

و حرف پاياني ...

روزهاي سختي را پشت سر گذاشتيم، تمام شد. البته چند روز باقيمانده هم سخت است که اميدوارم به خير و خوشي بگذرد. فکرش را که مي‌کنم مي‌بينم چه زود گذشت در تمام اين سال‌ها در کنار بچه‌ها بودم در تمام جهات؛ بزرگ شدن تک تکشان را ديدم رشدشان را چه از نظر فيزيکي و چه از نظر ورزشي. روزهاي خيلي خوبي بود.

از تمام رسانه‌ها و خبرنگاران، از تمام کساني‌که در اين سال‌ها خوب يا بد نوشتند؛ نقد کردند، تعريف کردند، تشکر مي‌کنم. تنها از خدا مي خواهم شرمند اين مردم نشوم و بتوانم حداقل گوشه‌اي از محبت‌هاي آنها را با يک نتيجه تاريخي در المپيک جبران کنم.

* غزل خداحافظي مي‌خوانيد؟

کار من بعد از المپيک تمام است. همانطور که قبلاً هم گفته‌ام بعد از المپيک دست هيچ کس به من نمي‌رسد.