پاسخ به:اخبار قرآنی 6 مرداد91
جمعه 6 مرداد 1391 10:32 PM
| جمعه 06 مرداد 1391 11:05:55 شماره خبر :1061864 |
| تربيت قرآنی فرزندان پياده كردن الگوهای قرآن برای زندگی متعادل است |
|
گروه علم و انديشه: منظور از تربيت قرآنی فرزندان پياده كردن الگوهايی است كه قرآن برای يك زندگی انسانی متعادل مطرح كرده و از همه كمال و سعادت برخوردار است. حجتالاسلام مصطفی باهری، مدرس دانشكده علوم قرآنی زاهدان در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، با بيان اينكه منظور از تربيت قرآنی فرزندان پياده كردن الگوهايی است كه قرآن برای يك زندگی انسانی متعادل مطرح كرده و از همه كمال و سعادت برخوردار است افزود: بهترين نوع تربيت قرآنی آن است كه تضمينكننده سعادت انسان در دنيا و آخرت باشد و در برگيرنده مراحل اخلاق انسانی در زندگی دنيايی باشد. مدرس دانشكده علوم قرآنی زاهدان هدف از تربيت فرزند در قرآن و روايات را موضوع انسانسازی و زندگی انسانی دانست، به اين معنا كه قرآن هدف از تربيت فرزند را انسانشدن و زندگی انسانی میداند كه از تمام شرائط كمال و فضيلت برخوردار باشد. حجتالاسلام باهری نقطه ايدهآل تربيت قرآنی را رسيدن فرزند و شخصی كه تربيت را دريافت میكند به قله مرتفع آدم شدن و برخوردار بودن از كمالات شايسته علمی، عملی و معنوی انسانی دانست. وی بيان کرد: تربيت در قرآن با خود كتابهای آسمانی در اصل، آنچنان متفاوت نيست البته منظور از اصل، كتابهای دستنخورده آسمانی است كه برای انبيای بزرگوار نازل شده ولی آنچه موجود است از كتابهای آسمانی در حقيقت متن تحريف شده رسالت انبيای گذشته است؛ از اين جهت تربيت كتب آسمانی با تربيتی كه در قرآن ذكر شده متفاوت است، بعضی از نكات در كتب آسمانی تحريف شده، برمبنا و شرائط استفادههای شخصی و شرائط محيطی و جغرافيايی بعضی از كشورها و افكار در نظر گرفته شده در حالی كه قرآن تربيت فرزند را شرايط اجتماعی و زيستمحيطی نمیداند بلكه همه را يكسان و يكنواخت میبيند. باهری گفت: فاصله بين ما و رسيدن به نقطهای كه قرآن و روايات برای تربيت تعيين كرده فاصلههای بسيار طولانی و فرسنگها فاصله است چون از يك جهت فهميدن هدف قرآن از تربيت برای ما سخت و دشوار است و از جهت ديگر، اين نقاطی كه ما از تربيت استفاده میكنيم غالباً استفادههای شخصی و موردی است كه ما گنجاندهايم و اگر قرار است به نقطه ايدهآل از تربيت قرآنی برسيم بايد پای درس عارفی كه به عمق قرآن راه يافته حضور پيدا كنيم و بعد، از تربيت قرآنی بهرهمند شويم و آن عارف به قرآن، عبارت است از حجت خدا در زمين. وی اظهار كرد: هركس و هرنهادی در سطح حوزه مأموريت خودش در تربيت قرآنی نقش دارد و لیكن بعضی از نهادها كه ارتباط مستقيم با آموزههای قرآنی و روايی دارند در تبليغ تربيت قرآنی و گسترش تربيت قرآنی نقش بيشتری دارند، مراكز علمی و دانشگاهی نسبت به اصل رسالت خود، همين هدف را دارند و قبل از اين مراكز، حوزههای علميه به دليل رسالت ذاتی كه دارند در پرورش تربيت قرآنی و مربيانی كه مبلغ اين حوزه باشند نقش روشنتر، واضحتر و كاربردیتری دارند. مدرس دانشكده علوم قرآنی گفت: متأسفانه يك سلسله برداشتهای سليقهای از تربيت در قرآن و روايات، گاهی جای اصول و اساس مبانی تربيت قرآنی را میگيرد و همينها هم در حقيقت به جای اينكه ما را در اين رسالت به حد مطلوب و ايدهآل برساند به نقطه ثابت و متزلزل میرساند و از نقطه ايدهآل قرآن محروم میكند، اصل نقص كمبودها يك رجوع نيازمندانه به متن قرآن و روايات برای ما به صورت كامل و جامع وجود ندارد اگر قرار باشد كه ما اين نقص را جبران كنيم بايد خود را نسبت به درك مفاهيم واقعی قرآن و روايات آماده و بعد در مرحله تربيت آنچه را كه در عمق اين برداشتها وجود دارد به دور از تعصب و سليقههای شخصی وارد كنيم. حجتالاسلام باهری افزود: مسئله تربيت قرآنی فرزندان مسئله بسيار حساس، ارزشمند و در حقيقت همه زندگی ما انسانهاست چون فرزندان، همه زندگی و همه برنامهها و اميد ما هستند و ما آنچه از خوراك، تفريح، كار و كلاس، برنامهريزی میكنيم قسمت عمده برای فرزندان است اگر ما آنان را به عنوان كسانی تربيت كنيم كه برخوردار از شرايط زندگی اجتماعی، اخلاقی، ايمانی و اخروی باشند بايد رجوع عالمانه همراه با تحقيق و عمق فراوان به قرآن و احاديث داشته و به تفسيرهای جزئی و شخصی اكتفا نكنيم و در حقيقت به عنوان يك نيازمند، صددرصد برای واكسينه كردن فرزندان در جامعه گرفتار دنيايی و مادی قرار دهيم كه اگر چنين حالتی به وجود آمد و هدف ما پياده كردن اصول تربيتی قرآنی باشد بدون شك ما برای رسيدن به نقطه مطلوب تربيت انسانی گامهای موثر برداشته در غير اين صورت كماكان بی ثباتی و پشيمان شدن نسبت به زندگی آينده فرزندان را در پی خواهد داشت، برای پشيمان نشدن بايد شيوههای تربيتی را ياد بگيريم و به برداشتهای شخصی خود اكتفا نكنيم و علاوه بر اين نسبت به پياده كردن اين شيوههای تربيتی از الگوهای معرفتی موجود كه كاملترين و بهترين آنها وجود مقدس حضرات معصومين(ع) هستند استفاده الگوگيری نمائيم، در اين گام انشاءالله در سطح زندگی انسانی و در حد زندگی مطلوب گام برداشتهايم در غير اينصورت مسئله تربيت ما ناقص خواهد بود. |