تفسير و تحليل محرميّت.

در درجه اول، به خاطر ازدواج، ميان زن و شوهر، محرميتي پديد مي آيد كه اين - به خاطر اين كه همان يگانگي دو انسان است - مورد بحث ما نيست و به علاوه، با اين كه اين محرميت، هيچ محدوديتي از لحاظ نظر و تماس ندارد، محدود به اين است كه زن و شوهر به وسيله طلاق يا به خاطر محدوديت مدت ازدواج از يكديگر جدا نشوند و اگر چنين وضعي پيش بيايد، محرميت هم به كلي از بين مي رود.
اما به خاطر اين ازدواج، ميان شوهر و بعضي از بستگان زن و ميان بعضي از كساني كه از نسل و نتيجه زن و شوهر يا زن و شوهر از نسل و نتيجه آنهايند يك محرميت دايم كه مستلزم ممنوعيت آنها از ازدواج با يكديگر نيز هست، پديد مي آيد؛ البته اين محرميت، برخلاف محرميت زن و شوهر، از لحاظ زمان نامحدود و از لحاظ نظر و تماس، محدوديت هايي دارد.
يك محرميت ديگر نيز پيدا مي شود كه مربوط به شير است، اگر طبق شرايطي كه در كتب فقهي مدون است، زني طفل شيرخواري را شير بدهد، اين طفل، فرزند رضاعي خانواده مي شود و براي فرزندان ديگر خانواده، در حكم خواهر يا برادر و براي پدر و مادر زن و شوهر، در حكم نوه خواهد بود.
حال به كلام الهى، در اين باره دقت كنيم:.
حُرّمَتْ عَلَيْكُمْ أمَّهاتُكُمْ وَبَناتُكُمْ وَاَخَواتُكُمْ وَعَمّاتُكُمْ وَخالاتُكُمْ وَبَناتُ الأخ وَبَناتُ الاُخْتِ وَأُمَّهاتُكُمُ الهتى أرْضَعْنَكُمْ وَأخواتُكُمْ مِنَ الرَّضِاعَةِ وَاُمَّهاتُ نِسائِكُمْ وَرَبائِبُِكُمُ اللاّتي في حُجُورِكُمْ مِنْ نِسائِكُمُ اللاّتي دَخَلْتُمْ بِهِنّ فَإنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ وَحَلائِلُ أبْنِائِكُمُ الَّذينَ مِنْ أصْلابِكُمْ.(6).
مادرها و دخترها و خواهرها و عمه ها و خاله ها و دختران برادر و خواهر و مادراني كه شما را شير داده اند و خواهران هم شير شما و مادران همسر و دختران همسري كه با وي آميزش كرده ايد و زن فرزند صلبي شما بر شما حرام است.
در همه موارد فوق، ممنوعيت از ازدواج، ملازم با محرميت است؛ يعني نظر كردن به صورت و مو و بدن آنها - به استثناي عورت - در صورتي كه از روي شهوت و التذاذ نباشد، اشكالي ندارد.
به جز مواردي كه در آيه فوق مشخص شده، در آيه ديگري نيز دستور داده است كه:.
وَلاتَنْكِحُوا ما نَكَحَ ءابِاؤكُمْ مِنَ النِّساءِ إلاّ ما قَدْ سَلَفَ إنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَمَقْتاً وَساءَ سَبيلاً؛(7).
با زناني كه پدرانتان با آنها ازدواج كرده اند، ازدواج نكنيد، مگر آنچه در گذشته، انجام گرفته است، كه اين كار، فاحشگي و نفرت انگيز و راه بدي است.
اگر چه فقهاي بزرگ ما اين محرميت ها را كه ملازم با منع از ازدواج است به سه قسم: سببي و نسبي و رضاعي تقسيم كرده اند و البته صحيح است، ليكن به نظر نگارنده: همان قسمتي كه سببي نام دارد، پايه و مايه دو قسم ديگر است.
اصولاً بعضي از چيزها داراي حريم است و آن حريم، به تبع آن چيز، داراي احكام و مقررات ويژه اي است. مثلاً كعبه و مسجدالحرام، حريم دارد و تا مسافتي طولاني از اطراف شهر مكه، از حرمت خاصي برخوردار است.
امروز براي راه ها وجاده ها حريم در نظر مي گيرند. مردم به حسب عرف خودشان، خانه ها يا زمين ها و املاك مجاور ملك خود را حريم مي شمارند.
زناشويي نيز حريم دارد. در اين حريم، ايجاد محرميت مي شود و حتماً عواطف و علايقي نيز - به گونه اي شديد يا ضعيف - حكمفرماست و چه بهتر كه اين عواطف و علايق، به گونه اي باشد كه الفت و التيام روح ها باشد و مسائل جنسي و التذاذات شهواني در آن راه نيابد!.
اين كه براي ازدواج، در همه اديان و در همه جاي جهان - با مختصري اختلاف - حريم قايل شده اند، نمايانگر اصالت و قداست پيوند يك زن و مرد و قدرت جذب و كشش آن در ميان بستگان هر يك از آنها يا هر دو آنهاست؛ يعني اين پيوند جسمي و روحي و اين حركت جوهرى، از بيگانگي به سوي يگانگى، موجب آن چنان پيوندي عاطفي در ميان افرادي كه در حريم آنها هستند مي شود كه مسأله التذاذات جنسي را تحت الشعاع قرار مي دهد و گويا آن تضادي كه لازمه كشش جنسي است از بين مي رود و اينها همه يكي مي شوند، تا آن جا كه اگر معقول باشد كه كسي از مشاهده و ملاحظه صورت و پيكر خود لذت جنسي ببرد، معقول است كه از مشاهده صورت يا پيكر خواهر و برادر و فرزند و پدر و مادر و اجداد پدري و مادري و نوه ها و خواهرزاده و برادر زاده و عروس و داماد و پدرشوهر و مادر زن و زن پدر و شوهر مادر، لذت ببرد!.
حق اين است كه: اگر كسي از مشاهده صورت و پيكر خويش لذت مي برد، ناسالم است و بنابراين، آنهايي هم كه در حريم ازدواج، بهره جنسي غلط مي گيرند، از تعادل و سلامت، محرومند.
من شنيده ام كه بعضي از حيوانات، مانند اسب ها، براي ازدواج حريمي قايلند و مثلاً اسب مذكر، قادر به اين كه به مادر خود نزديك شود، نيست!.
يكي از حرف هاي حسابي برتراند راسل در بعضي از نوشته هايش اين است كه: پاكي و قداست محيط خانواده ايجاب مي كند كه روابط جنسي فقط در ميان زن و شوهر باشد و فرزندان آنها با همه معاشرت و قرابتي كه با يكديگر دارند، به هيچ وجه چنين روابطي با هم نداشته باشند.
با كمال تأسف، بر اثر فساد و آلودگي محيط و تربيت غلط، گاه گاهي خبر تجاوز برادري به خواهر يا مردي به دختر يا خواهرزاده يا مادرزن يا عروس يا... را مي شنويم يا مي خوانيم كه بسيار خطرناك است و بايد با تقويت عواطف مربوط به حريم ازدواج، چاره جويي و علاج كرد.