0

قرآن در قرآن

 
mohammad_43
mohammad_43
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : فروردین 1388 
تعداد پست ها : 41934
محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:قرآن در قرآن
دوشنبه 26 تیر 1391  3:08 PM

آیات درباره قرآن(3)

 

آنها كساني بودند كه وقتي آيات خداوند رحمان بر آنان خوانده مي‌شد به خاك مي‌افتادند، در حالي كه سجده مي‌كردند و گريان بودند.
55ـ تفكر در قرآن
«أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جاءَهُمْ مّا لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِينَ». (مؤمنون، 68)
آيا آنها در اين گفتار نينديشيدند، يا اين كه چيزي براي آنان آمده كه براي نياكانشان نيامده است؟!.
56ـ قرآن بهترين سخن
«اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُّتَشابِهاً مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلي ذِكْرِ اللَّهِ ذلِكَ هُدَي اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ». (زمر، 23)
خدا بهترين سخن را نازل كرده، كتابي كه آياتش (در لطف و زيبايي و عمق و محتوا) همانند يكديگر است؛ آياتي مكرّر دارد (با تكراري شوق‌انگيز) كه از شنيدن آياتش لرزه بر اندام كساني كه از پروردگارشان مي‌ترسند مي‌افتد؛ سپس برون و درونشان نرم و متوجه ذكر خدا مي‌شود؛ اين هدايت الهي است كه هر كس را بخواهد با آن راهنمايي مي‌كند؛ و هركس را خداوند گمراه سازد، راهنمايي براي او نخواهد بود!
57ـ تدبّر در قرآن
«أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلي قُلُوبٍ أَقْفالُها». (محمد (ص)، 24)
آيا آنها در قرآن تدبر نمي‌كنند، يا بر دلهايشان قفل نهاده شده است؟!
58ـ هماهنگي قرآن با كتب ديگر
«وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسي إِماماً وَ رَحْمَةً وَ هذا كِتابٌ مُّصَدِّقٌ لِّساناً عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ بُشْري لِلْمُحْسِنِينَ». (احقاف، 13)
و پيش از آن، كتاب موسي كه پيشوا و رحمت بود (نشانه‌هاي آن را بيان كرده) و اين كتاب هماهنگ با نشانه‌هاي تورات است در حالي كه به زبان عربي و فصيح و گوياست، تا ظالمان را بيم دهد و براي نيكوكاران بشارتي باشد.
59ـ خاشع در مقابل كلام الهي
«أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَثِيرٌ مِّنْهُمْ فاسِقُونَ». (حديد، 16)
آيا وقت آن نرسيده است كه دلهاي مؤمنان در برابر ذكر خدا و آنچه از حق نازل كرده است خاشع گردد؟! و مانند كساني نباشند كه در گذشته به آنها كتاب آسماني داده شد سپس زمان طولاني بر آنها گذشت و قلبهايشان قساوت پيدا كرد؛ و بسياري از آنها گنهكارند.
60ـ سجده براي قرآن
«قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلي عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً * وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولاً * وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً». (اسراء،107تا 109)
بگو: «خواه به آن ايمان بياوريد، و خواه ايمان نياوريد، كساني كه پيش از آن به آنها دانش داده شده، هنگامي كه (اين آيات) بر آنان خوانده مي‌شود، سجده كنان به خاك مي‌افتند... آنها (بي‌اختيار) به زمين مي‌افتند و گريه مي‌كنند؛ و (تلاوت اين آيات همواره) بر خشوعشان مي‌افزايد.
61ـ تلاوت قرآن
«وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلاَّ كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً».( يونس، 61)
(اي پيامبر) در هر حالي باشي و آنچه از قرآن بخواني و آن عملي كه تو و امّتت به جا آوريد ما شاهدان شما خواهيم بود.
62ـ قرآن و پناهگاه
«وَ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً». (كهف، 27)
(اي پيامبر) آنچه به تو از كتاب پروردگارت وحي شده تلاوت كن، هيچ چيز سخنان او را دگرگون نمي‌سازد و ملجأ و پناهگاهي جز او نمي‌يابي.
63ـ مأمور بر تلاوت قرآن
«أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ». (نمل، 90)
مأمور شده‌ام كه از مسلمانان باشم و قرآن را (بر شما) تلاوت كنم.
64ـ وحي الهي
«اُتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ». (عنكبوت، 45)
(اي پيامبر) آنچه از كتاب (قرآن) به تو وحي شده است تلاوت كن.
65ـ مداومت بر قرآن
«فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ‌». (مزمّل، 20)
آن مقدار از قرآن كه براي شما ميسّر است تلاوت كنيد.
66ـ آداب قرائت قرآن
«فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ». (نحل، 98)
هنگامي كه قرآن مي‌خواني از شرّ شيطان مطرود به خدا پناه ببر.
67ـ آموختن قرآن
«...كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ». (آل عمران،79)
شما كه كتاب را تعليم مي‌دهيد و در آن تحقيق مي‌كنيد، خداپرست و ربّاني باشيد.
68ـ فصاحت قرآن
«وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ حُكْماً عَرَبِيًّا». (رعد، 37)
و همچنين ما قرآن را كتابي با حكمت و فصاحت عربي فرستاديم.
69ـ ماية هدايت
«وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُديً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ». (نحل، 64)
و ما اين قرآن بزرگ را بر تو نفرستاديم مگر براي اين كه حقيقت را در آنچه مردم اختلاف مي‌كنند روشن كني و براي اهل ايمان هدايت و رحمت باشي.
70ـ آداب ظاهري قرآن
«...وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلاً». ( مزمل، 4)
قرآن را با درنگ و خوش آهنگ بخوان.
71ـ اسرار سورة قدر
«سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ». (نور، 1)
اين سوره را فرستاديم و (احكامش را) فريضة بندگان كرديم و در آن آيات روشن (توحيد و معارف الهي) نازل ساختيم. باشد كه بندگان متذكّر آن حقايق شوند.
72ـ نزول سورة حمد
«وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ». (حجر، 87‌)
ما به تو سورة حمد و قرآن عظيم داديم.
73ـ نخستين آيه
«اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ». (علق، 1)
(اي پيامبر) بخوان به نام پروردگارت كه آفريده است.
ج) آثار قرآن
74ـ نجات از ظلمات به سوي نور
«الر كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَي النُّورِ». (ابراهيم، 1)
اين كتاب را به سويت فرستاديم تا مردم را از ظلمات بيرون آورده به سوي نور هدايت كني.
75ـ افشاگري مجرمين
«وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الُْمجْرِمِينَ». (انعام، 55)
و اين گونه آيات را مفصّل بيان مي‌كنيم تا راه گناهكاران آشكار شود.
76ـ انكار آيات الهي
«إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ ... فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ». (آل‌عمران، 21)
كساني كه به آيات خدا كفر مي‌ورزند و انبياء را به ناحق مي‌كُشند آنان را به عذابي دردناك بشارت ده.
77ـ پربركت
«وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ». (انعام،155)
و اين كتابي است پربركت، كه ما (بر تو) نازل كرديم. از آن پيروي كنيد و پرهيزگاري پيشه نماييد، باشد كه مورد رحمتِ (خدا) قرار گيريد.
78ـ براي هدايت مؤمنين
«وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلي عِلْمٍ هُديً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ». (اعراف، 52)
ما كتابي براي آنها آورديم كه (اسرار و رموز) آن را با آگاهي شرح داد‌يم. (كتابي) كه ماية هدايت و رحمت براي جمعيتي است كه ايمان آوردند.
79ـ حكم كننده بين مردم
«إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ». (نساء، 105)
همانا نازل كرديم كتاب را به حق تا تو حكم كني بين مردم به آنچه خداوند به تو ارائه داده است.
80ـ مبشّر و منذّر
«فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا». (مريم، 97)
و نازل كرديم بر تو كتاب را بيان‌كننده براي هر چيز و هدايت و رحمت و بشارت براي مسلمانان، پس ما آن را آسان كرديم به زبان تو تا بشارت دهي به متّقين و انذار دهي مردم سرسخت را.
81ـ ماية هدايت
«وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُديً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ». (نحل، 64)
و ما اين قرآن بزرگ را بر تو نفرستاديم مگر براي اين كه حقيقت را در آنچه مردم اختلاف مي‌كنند روشن كني و براي اهل ايمان هدايت و رحمت باشي.
82ـ تبليغ رسالت
«إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ». (انبياء، 106)
اين قرآن براي اهل عبادت تبليغ رسالت خواهد كرد.
83ـ بيدار سازي مردم
«طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقي * إِلاَّ تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشي * تَنْزِيلاً مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَ السَّماواتِ الْعُلي». (طه، 1 تا 3)
طه * ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه خود را به زحمت بيفكني * آن را فقط براي يادآوري كساني كه از (خدا) مي‌ترسند نازل ساختيم.

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانظُرُوا کَیْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ یُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (بگو در زمین بگردید و بنگرید خداوند چگونه آفرینش را آغاز کرده است، سپس خداوند به همین گونه، جهان را ایجاد می کند خداوند یقیناً بر هر چیز تواناست)   /عنکبوت20
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها