يك مسأله اساسي.

طبعاً خواننده گرامي مي خواهد بداند آيا اسلام موافق اين است كه خانواده ها داراي فرزندان كم باشند يا داراي فرزندان بسيار.
ما مسأله تنظيم و بهداشت خانواده را به گونه اي كه از مضامين آيات و روايات استنباط مي شود، مطرح كرديم و به طور جامع و كامل، در اين جا به رشته نگارش كشيديم.
قطعاً كارهايي از قبيل سقط جنين و كشتن فرزند، به بهانه مالي و اقتصادى، از نظر اسلام منفور است و قرآن با صراحت، دستور داد كه:.
لاتَقْتُلُوْا أوْلادَكُمْ مِنْ إمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإيّاهُمْ؛(30).
فرزندان خود را از بيم فقر نكشيد. روزي شما و آنها را ما مي دهيم.
در يكي از روايات نيز آمده است كه شخصي خدمت امام(ع) نوشت كه: پنج سال است كه از داشتن فرزند خودداري مي كند؛ زيرا همسرش از داشتن فرزند كراهت دارد و مي گويد: به خاطر تنگدستي از عهده بزرگ كردن و تربيت آنها بر نمي آيد.
حضرت در پاسخ وي نوشت:.
اطْلُبِ الوَلَدَ فَإنَّ اللّهَ يَرْزُقُهُمْ؛(31).
فرزند بخواه، زيرا خداوند روزي آنها را مي دهد.
آيه و روايت فوق جواب دندان شكني است به شيفتگان تمدن جديد كه انسان معصومي را قبل از تولد، نيست و نابود مي كنند و جواب محكمي است به آنهايي كه با هزار لِمّ و فن، جلو انعقاد نطفه را مي گيرند.
مطالبي هم از لحاظ اجتماعي مطرح مي كنند كه: جمعيت دنيا روبه افزايش است و كم كم دارد عرصه برمردم تنگ مي شود و كره زمين نمي تواند نياز آنها را تأمين كند و....
اسلام، موافق اين حرف ها نيست - واقعيت هم غير از اينهاست - امكانات زمين و دريا و هوا بيش از اين است كه به اين زودي ها خطر قحطي و تنگي معيشت، مردم جهان را تهديد كند. هر انساني كه به دنيا مي آيد داراي دو بازو و يك مغز پرتوان است و حتماً خواهد توانست شكم خود، بلكه شكم هاي ديگران را هم سير كند؛ وانگهي خدا هم رزاق است.
قرآن كريم به ما مي فرمايد:.
الشيْطانُ يَعِدُكُمُ الفَقْرَ وَيَأمُرُكُمْ بِالفَحْشاءِ؛(32).
شيطان است كه شما را از فقر مي ترساند و به فحشا و زشتي امر مي كند.
اين قبيل برداشت ها، شيطاني است و نتيجه آن سردي كانون خانواده و غير طبيعي شدن زنان و مردان و به كار نيفتادن عواطف آنها و تن به اعمال زشتي از قبيل سقط جنين و كورتاژ دادن است.
و شايد همين هم يكي از ره آوردهاي استعمار باشد تا ممالك كم جمعيت، خالي بماند و از زمين بهره برداري نشود و ارباب قدرت بتوانند همچنان بر كرسي ظلم و استكبار تكيه بزنند.
آنچه در منابع اسلامي راجع به عزل و جلوگيري از انعقاد نطفه داريم، نه به خاطر انگيزه اقتصادي است، بلكه به خاطر سلامت خود نوزاد و احياناً تخفيف گناه است. و به همين جهت، اگر مادري گرفتار فرزندان شير به شير است و سلامت خود و فرزندانش در معرض خطر است، جا دارد كه با استفاده از يك تكنيك بهداشتي جلو انعقاد نطفه را بگيرد.
و از آن جا كه اسلام، دين سمحه سهله است، اگر روزي جمعيت دنيا در آستانه انفجار قرار گيرد، باز مي شود با استفاده از تكنيك هاي صحيح بهداشتى، جلو افزايش بي رويه جمعيت را گرفت و البته اين نيز در حال حاضر يك فرض بيشتر نيست.
اما در شرايط كنونى، با توجه به اين كه جلوگيري از انعقاد نطفه، براي مادران عوارض نامطلوبي دارد، بهتر اين است كه زندگي خانوادگي سير طبيعي خود را ادامه دهد و ترس هاي اقتصادي و مادى، خانواده ها را در اين مسير غير طبيعي نيندازد.
قبلاً هم اشاره كرده ام كه بنيانگذار مكتب ما خواهان ازدياد جمعيت مسلمين است و حتي به بچه هاي سقط شده، فخر و مباهات مي كند و در اين جا نيز اضافه مي كنم كه فرمود:.
أكْثِرُوا الوَلَد اُكاثِرْ بِكُم الأمَمَ غَداً؛(33).
فرزندان را زياد كنيد كه فرداي قيامت به كثرت شما بر امت ها افتخار مي كنم.
نقل كرده اند كه: يوسف، هنگامي كه برادر خود را ديدار كرد، گفت: چگونه توانستي بعد از من ازدواج كنى پاسخ داد:.
پدرم به من دستور داد كه اگر بتواني فرزنداني داشته باشي كه در روي زمين تسبيح خدا بگويند، حتما بكوش كه داراي فرزند بشوى.(34).

1.ما در كتاب حكومت در قرآن، ديدگاه اسلام و قرآن را درمورد ولايت و حاكميت درامت اسلامي مشخص كرده ايم.
2.جواهر الكلام، ج‏31، ص‏283 و 284 (با تلخيص).
3.بقره (2) آيه 237.
4.نظر به اين كه ذكر مهريه در ازدواج دايم لازم نيست، دستور اسلام اين است كه اگر پيش از آميزش، زن و مرد از هم جدا شوند، در صورت ذكر مهريه، نصف آن را شوهر بايد بدهد و در صورت عدم ذكر، بايد چيزي درحد توانايي به او داد. (همان جا.).
5.نساء (4) آيه 6.
6.همان، آيه 5.
7.جواهر الكلام، ج‏29، ص‏174 و 175.
8.همان، ص‏179.
9.سنن ابن ماجه، ج‏1، ص‏578.
10.نهج البلاغه، حكمت 399.
11.لقمان (31) آيه 15.
12.همان، آيه 14.
13.احقاف (46) آيه 15.
14.عنكبوت (29) آيه 8.
15.ابراهيم (14) آيه 40 و 41.
16.مريم (19) آيه 30 - 32.
17.همان، آيه 12 - 14.
18.نوح (71) آيه 28.
19.اسراء (17) آيات 23 و 24.
20.بقره (2) آيه 180.
21.بقره (2) آيه 215.
22.وسائل الشيعه، ج‏14، ص‏56.
23.همان، ص‏57.
24.همان، ص‏107.
25.همان، ص‏53.
26.وسائل الشيعه، ج‏15، ص‏133 و 134.
27.وسائل الشيعه، ج‏14، ص‏54.
28.محمد تقي فلسفى، كودك از نظر وراثت و تربيت، ص‏119 (به نقل از اطلاعات، شماره 10355).
29.مستدرك الوسائل، ج‏2، ص‏567.
30.انعام (6) آيه 151.
31.وسائل الشيعه، ج‏15، ص‏99.
32.بقره (2) آيه 268.
33.وسائل الشيعه، ج‏15، ص‏96.
34.همان، ص‏95.