روزه و دیابت
دوشنبه 23 مرداد 1391 12:46 AM
روزه به معنی امساک از برخی چیزها است که از لحاظ جسمی مهمترین آنها نخوردن و نیاشامیدن است، روزه فرصتی ایجاد می نماید تا سلولهای بدن رسوبات زیادی را که در اثر سوخت و ساز مواد غذایی اعم از پروتئین ها، چربی ها و قندها بوجود آمده، از درون سلولها پاکسازی نماید، جالب است که در اثر گرسنگی و تشنگی سلولها برای بدست آوردن انرژی و حتی بدست آوردن آب اقدام به سوزاندن مواد زاید رسوبات داخل سلولی و بین سلولی می نمایند و بنابراین پس از اتمام یک ماه روزه داری به شرط اینکه فرد در سحرها و افطارها با پر خوری و پر نوشی جبران نکند، یک احساس خوب سبکی و نشاط در بدن بوجود می آید و عملکرد قسمت های مختلف سلول، از جمله هسته سلول،سیتوپلاسم، لیزوزوم ها، شبکه اندوپلاسمیک صاف و خشن، دستگاه گلژی ومیتوکندی ها بهتر می شود و در کل، تمام اورگانهای بدن ما که با آزاد شدن از شر مواد زاید سبکتر شده اند، بهتر کار می کنند و لذا متابلیسم قندها نیز در سلولها بهتر شده و قند خون پائین می آید و به نرمال نزدیک می شود.
از طرف دیگر نخوردن آب سرد موجب کار بهتر مولکول های NADH سلولی وانتقال بهتر الکترون ها شده و موجب بهتر شدن سوخت و ساز کل سلولهای بدن می گردد،پس بهتر است از آب جوش به جای آب سرد در دیابت استفاده شود که عملا در ماه مبارک رمضان این پدیده بهتر رخ می دهد، بنابراین روزه نه تنها در بیماری مرض قند یا دیابت ضرری متوجه سلولها نمی کند بلکه با رعایت کامل مثلث سلامت می تواند بعنوان یک روش موثر در درمان این بیماری مهم استفاده شود.
دکتر: اکبری
متخصص و دانشیار آسیب شناسی
محقق و مدرس طب اسلامی- ایرانی
