دخالت در كارها 


غيبت به اين معنى نيست كه در كارها دخالت نكند و از وجود او بهره برده نشود. مثل همسفر موسى (خضر) كه ولىّ خدا بود و حضرت موساى كليم به او روى آورد.

او كشتى اى را كه از آنِ مستضعفان بود سوراخ كرد، تا از تصرّف غاصبانه پادشاه مصون بماند. صاحبان كشتى از كار او خبر نداشتند، و چون هدف كار او را نمى دانستند، مانع كارش مى شدند. 


همچنين آن ديوار را بازسازى كرد تا گنج آن دو يتيم را حفظ كند. پس چه مانعى دارد كه امام غايب، در هر روز و شب، تصرّفاتى اين گونه داشته باشد؟

مؤيّد اين سخن، رواياتى است كه مى گويد او در ايّام حج، در مراسم حج شركت مى كند، حج مى گزارد و با مردم همنشينى مى كند، در مجالس حاضر مى شود.

نيز دلالت مى كند كه او درماندگان را نجات مى دهد، بيماران را عيادت مى كند و گاهى خودش مشكلات مردم را حلّ مى كند، هر چند مردم او را نمى شناسند.