پارسيان و آرياييهاي جهان جمعه، 27 ژوئن 2008، مرد بزرگي را از دست دادند كه به سرزمين نياكان و فرهنگ ايراني عشق ميورزيد. «سام هرمز جمشيد منكشا فيلد مارشال پارسي هند با تشريفات ويژه نظامي و با حضور مقامات ارشد اين كشور در گورستان پارسيان به خاك سپرده شد و رسانههاي هند گزارشهاي مـــصور و مفصل درباره زندگاني و كارهايش منتشر ساختند.
وي كه سوم آوريل 1914 به دنيا آمده بود يكي از دو فيلد مارشال تاريخ هند است.
پدر او كه يك پزشك پارسي بود و از گجرات به پنجاب نقل مكــان كرده بود آرزو داشت كه «سام هرمز» پزشك شود كه وي وارد دانشكده افـــسري شـد و دربرابر اعتراض پدر همان حرفي را زد كه قبلا به او درمورد سبيل گذاشتن زده بود.
سام به پدرش گفته بود: من يك پارسي هستم؛ مردان پارسي سبيل نميتراشند و سپاهيگري را بر پيشههاي ديگر ترجيح ميدهند و او بايد افسر ارتش شود.
فيلد مارشال سام هرمز منكشا در سال 1973 خود را بازنشسته كرد ولي تا سال 2004 (نود سالگي) در هر مراسم نظامي و رژه واحدها با لباس فيلدمارشالي و نشانهايش شركت ميكرد.
رسانههاي هند در اكتبر 1980 كه نظر او را درباره حمله نظامي عراق به ايران پرسيده بودند گفته بود: حيف كه پير شده ام و گرنه به ايران ميرفتم و داوطلبانه در دفاع از سرزمين نياكان شركت ميجستم.
به گزارش رسانههاي هند، وي در اظهارات خود از ايران به عنــوان «خاك پاك» يادكرده بود. وي درباره حمله صدام به رسانهها گــفته بود: برويد ببــينيد كه پشـت سر اين حمله چــه قــدرتي قراردارد؛ جنگ ادامـــه سياست است.
نخستين قرارداد مرزي تاريخ
طبق آثار و اسناد به دست آمده، 29 ژوئن سال 590 پيش از ميلاد (هشتم تيرماه)، ميان دولت ايران (حكومت مادها يا Medes به پايتختي همدان) و دولت ليدي (Liadia = Lydia آناتولي غربي ـ قسمتي از غرب تركيه امروز) قرارداد تعيين مرز بسته شد كه نخستين قرارداد از اين دست در تاريخ جهان به شمار ميرود و نخستين فصل كتاب «تاريخ انعقاد پيمانهاي سياسي» با آن آغاز شده است.
در اين قرارداد كه يک ماه و يک روز پس از پايان جنگ طرفين و انجام مذاكرات منعقد شد، مسير رود Halys (قزل ايرماک = رود سرخ) مرز دو كشور تعيين شد و مقرر گرديد كه علامت گذاري شود و رفت و آمد ميان دو كشور بر پايه ضابطه قرار گيرد.
تأسيس فولادسازي اصفهان
دوم تيرماه 1345 (29 ژوئن 1966) طي مراسمي قرارداد تاسيس كارخانه فولادسازي اصفهان ميان ايران و شوروي امضاء شد. اين كارخانه كه بعدا ظرفيت توليد آن افزايش يافت از سوي شوروي در اصفهان ساخته شده است. در پي امضاي قرارداد و در طول تأسيس کارخانه، شماري از مهندسان و تکنيسينهاي ايراني در چند گروه براي کارآموزي به شوروي فرستاده شدند. اظهارات اين ايرانيان در مصاحبههاي خود پس از بازگشت از شوروي ترديد باقي نگذارده بود که نظام شوروي به بيراهه افتاده بود ـ بيراههاي که به فروپاشي ختم شد. کارآموزان ايراني از بوروکراسي بد، بيعلاقگي مردم نسبت به نظام کشورشان، نبود انگيزه، بيتوجهي دولت نسبت به خواست و نياز مردم و ضعفهاي دولتي ديگر از جمله کندي کارها و فساد اداري سخن گفته و تاکيد کرده بودند که اگر پيشرفتي هم در شوروي بوده مربوط به امور نظامي است.
www.iranianshistoryonthisday.com
عالم محضر خداست درمحضر خدا گناه نکنید حضرت امام (ره)
