بانک مقالات بینایی

هدف: مقايسه برش قرنيه اي و برش صلبيه اي در جراحي آب مرواريد به روش فيكوامولسيفيكيشن، از نظر فشار داخل چشمي، ميزان التهاب اتاق قدامي بعد از عمل، ميزان آستيگماتيسم ايجاد شده و ميزان ادم قرنيه.
روش پژوهش: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني بدون شاهد بر روي 78 چشم مبتلا به آب مرواريد وابسته به سن انجام شد. در 40 چشم برش قرنيه شفاف و در 38 چشم برش صلبيه اي انجام شد. ادم قرنيه و التهاب اتاق قدامي بعد از عمل در روزهاي 1، 7 و 60 بعد از عمل و فشار داخل چشمي، قبل از عمل و در روزهاي 1، 7 و 60 بعد از عمل اندازه گيري شدند. آستيگماتيسم نيز قبل از عمل و و در روزهاي 7 و 60 بعد از عمل اندازه گيري گرديد.
يافته ها: در هر دو گروه، التهاب اتاق قدامي بعد از عمل در روز اول، بيش ترين فراواني را داشت و هيچ كدام از دو گروه بدون التهاب نبودند ولي التهاب ⁺3 نيز در هيچ كدام از دو گروه، در روز اول بعد از عمل وجود نداشت. در دو ماه بعد از عمل نيز تنها 5 نفر (12.5 درصد) درگروه قرنيه شفاف و 7 نفر (18.4 درصد) در گروه تونل صلبيه اي، التهاب درحد trace داشتند. اختلاف معني داري بين دو گروه وجود نداشت. در هر دو گروه، ميزان فشار چشم در روز اول بعد از عمل، اندكي بيش تر از قبل از عمل بود. بعد از دو ماه، فشار داخل چشمي در گروه برش قرنيه اي 1.1 mmHg و در گروه تونل صلبيه اي 1.4 mmHg نسبت به قبل از عمل كم تر بود. فشار چشم بين دو گروه، در هيچ مرحله اي (قبل و بعد از عمل)، اختلاف معني داري نداشت. ميزان آستيگماتيسم قبل و روزهاي 7 و 60 بعد از عمل در گروه تونل صلبيه اي به ترتيب 1.05 ± 0.81 ، 0.99 ± 0.65 و 0.73 ± 0.53 ديوپتر و در گروه برش قرنيه اي 0.89 ± 0.85 ، 1.14 + 1.01 و 0.98 ± 1.01 ديوپتر بود كه بين دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشت اما در گروه تونل صلبيه اي، ميزان آستيگماتيسم دو ماه بعد از عمل، به طور معني داري كم تر از قبل از عمل بود (P<0.04). بعد از دو ماه، در گروه قرنيه شفاف، 11 مورد و در گروه تونل صلبيه اي 5 مورد، نسبت به قبل از عمل آستيگماتيسم مخالف قاعده پيدا كرده بودند (P<0.04). از نظر ادم قرنيه، تفاوت معني داري بين دو گروه وجود نداشت.
نتيجه گيري: برش تونل صلبيه اي نسبت به برش قرنيه شفاف، آستيگماتيسم كم تري ايجاد مي كند. هم چنين ميزان آستيگماتيسم مخالف قاعده در برش قرنيه شفاف بيش تر است.

 نسخه قابل چاپ