بانک مقالات بینایی

هدف: گزارش نتايج عمل جراحي کراتوپروستزيس (KPS: keratoprosthesis) که طي سال هاي 82-1374 در مرکز پزشکي دکتر لبافي نژاد انجام شدند.
روش پژوهش: در اين مجموعه موارد مداخله اي که براساس پرونده هاي بيمارستاني انجام شد؛ 29 چشم از 27 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند و نتايج و عوارض عمل ارزيابي شدند.
يافته ها: بيماران شامل 22 مرد و 5 زن بودند. ميانگين مدت پي گيري 6 سال (2 تا 9 سال) بود. در 2 بيمار، هر دو چشم (با فاصله زماني) تحت KPS قرار گرفته بودند. در 13 مورد چشم راست و در 16 مورد چشم چپ تحت عمل قرار گرفت. تشخيص ها شامل سوختگي شيميايي (17 مورد)، سندرم استيون- جانسون (3 مورد)، پمفيگوييد سيکاتريسي چشم (7 مورد) و پيوند مکرر قرنيه و اسکار ناشي از زخم قرنيه قديمي (هر کدام يک مورد) بودند. ديد بيماران در چشم مورد عمل، در تمام موارد در حد حرکت دست (HM) يا درک نور (LP) و در چشم مقابل در حد عدم درک نور (NLP)، HM و يا LP بود. پروتزهاي مورد استفاده شامل نوع Girard (20 مورد)، Tibiakeratoprosthesis (3 مورد)، Dohlman نوع I، Dohlman نوع II و Pintucci (هر کدام دو مورد) بودند. ديد بعد از عمل (بعد از برداشتن مخاط روي لنتيکول) در 21 مورد (72.4 درصد) نسبت به قبل از جراحي افزايش يافت که در 66.7 درصد اين موارد، عوارض جانبي عمده شامل اندوفتالميت باکتريايي (42.9 درصد)، جداشدگي شبکيه (28.6 درصد)، گلوکوم غيرقابل کنترل (21.4 درصد) و خروج خودبه خود لنتيکول (7.1 درصد) روي داد.
نتيجه گيري: گرچه نتايج KPS در کوتاه مدت، اميدوارکننده اند اما پيش آگهي در پي گيري بلندمدت، به دليل عوارض خطيري مانند اندوفتالميت باکتريايي، جداشدگي شبکيه و... وخيم مي باشد و بهتر است به عنوان آخرين راه درمان و در صورتي که ساير اقدامات درماني مانند پيوند قرنيه و پيوند ياخته هاي بنيادي موفق نباشند؛ مورد استفاده قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ