بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين نتايج و عوارض حاصل از کارگذاري شانت مولتنو (Molteno) تک صفحه اي در چشم هاي مبتلا به گلوکوم.
روش پژوهش: اين مطالعه بر روي پرونده بيماراني انجام شد که طي سال هاي 1379-1374 در بيمارستان فارابي تهران تحت عمل جراحي کارگذاري شانت مولتنو تک صفحه اي قرار گرفته و حداقل 18 ماه پس از عمل پي گيري شده بودند. موفقيت عمل براساس فشار داخل چشمي (IOP) به موفقيت کامل (IOP£21 mmHg بدون مصرف دارو) و موفقيت نسبي (IOP£21 mmHg با مصرف دارو) تقسيم گرديد. مجموع موفقيت کامل و نسبي، موفقيت کلي در نظر گرفته شد.
يافته ها: در اين مطالعه، 36 چشم از 35 بيمار شامل 20 مرد و 15 زن با ميانگين سني 29.7±25.3 (محدوده 77-3 سال) بررسي شدند. ميانگين IOP با مصرف 2.3±0.8 دارو، 34.48±10.39 ميلي متر جيوه بود که بعد از به طور ميانگين 32.83±16.14 ماه به 17.97±7.63 ميلي متر با مصرف 1.9±1.2 دارو کاهش يافت (P<0.0001). در پايان مدت پي گيري، ميزان موفقيت کامل 19.4 درصد، موفقيت نسبي 55.6 درصد و موفقيت کلي 75 درصد بود. حدت بينايي در 10 چشم (27.8 درصد) به ميزان يک خط يا بيش تر، افزايش و در 8 چشم (22.2 درصد) به ميزان يک خط يا بيش تر کاهش يافت و در 18 چشم (50 درصد) تغييري نداشت. در يکي از چشم ها، IOP به صفر رسيد و در نهايت ديد بيمار از دست رفت. در 20 چشم (55.6 درصد) عارضه هايي هم چون انکپسوله شدن (27.8 درصد)، تماس لوله با عنبيه (11.2 درصد)، تحت (flat) شدن اتاق قدامي (8.4 درصد)، تماس لوله با قرنيه (5.6 درصد) و جداشدگي شبکيه، تماس لوله با عدسي و انسداد لوله، هر کدام يک مورد (2.8 درصد) رخ داد.
نتيجه گيري: کارگذاري شانت مولتنو تک صفحه اي در مواردي از گلوکوم که احتمال موفقيت عمل ترابکولکتومي پايين است؛ مفيد مي باشد و در درصد زيادي از موارد مي تواند فشار داخل چشمي را کنترل کند. به علت بروز عوارض، لازم است که بيماران، پس از عمل پي گيري شوند تا عوارض، در صورت بروز، درمان گردند.

 نسخه قابل چاپ