بانک مقالات بینایی

هدف: ارزيابي نماي باليني و نتايج بينايي جراحي آب مرواريد در کودکان مبتلا به آب مرواريد مادرزادي با نقص کپسول خلفي عدسي يا (pre-existing posterior capsule defects) PPCD.
روش پژوهش: اين بررسي بر روي پرونده هاي 14 چشم از 7 کودک انجام شد که با تشخيص آب مرواريد مادرزادي و PPCD تحت عمل جراحي لنزکتومي و ويترکتومي قدامي قرار گرفته بودند. ضايعه عدسي تحت شرايط مردمک کاملا باز و با توجه به يافته هاي موجود در نماي عدسي دچار آب مرواريد تشخيص داده شد. نتايج بينايي و عوارض احتمالي در اين چشم ها مورد بررسي قرار گرفت. ثبت تصوير ويديويي و تبديل آن به عکس در 3 چشم از 3 بيمار ميسر گرديد.
يافته ها: بيماران شامل 2 دختر و 5 پسر با متوسط سني 11.4±4.1 ماه (18-6 ماه) و همگي دچار آب مرواريد دو طرفه بودند. در هنگام عمل جراحي، آب مرواريد در 4 چشم (2 بيمار) به صورت کامل و در 10 چشم (5 بيمار) به صورت غيرکامل وجود داشت. نماي باليني PPCD به صورت يک بيضي افقي يا مايل با اندازه تقريبي 4.5-5 ميلي متر و همراه با لبه هاي فيبروزه به پهناي تقريبي يک ميلي متر بود و قشر و هسته جنيني عدسي به صورت توده سفيد ابر مانندي در جلوي نقص کپسولي ديده مي شد. در يک بيمار (دو چشم)، لنز داخل چشمي کار گذاشته شد و در 6 بيمار ديگر (12 چشم) از عينک براي اصلاح آفاکي استفاده گرديد. عارضه حين عمل جراحي، محدود به جا به جايي هسته جنيني بسيار نرم به داخل زجاجيه بود که با موفقيت با ويترکتومي قدامي برداشته شد. متوسط پي گيري در اين بيماران 12.1±7.1 ماه بود. محور بينايي در همه بيماران، در طول مدت پي گيري، شفاف باقي ماند. در هيچ يک از بيماران، اختلالات ساختماني در ساير بخش هاي چشم و نيز هيچ گونه اختلال در ساير قسمت هاي بدن مشاهده نشد.
نتيجه گيري: آب مرواريد مادرزادي مي تواند همراه با نقص کپسول خلفي عدسي باشد که تاکنون علتي براي آن شناخته نشده است. تشخيص قبل از عمل و مراقبت از جا به جايي هسته جنيني و يا قشر عدسي به داخل زجاجيه، مي تواند از بروز عوارض احتمالي جلوگيري نمايد.