بانک مقالات بینایی

هدف: مقايسه نتايج دو روش مختلف اسلينگ پلک فوقاني با استفاده از فاشيا لاتا در اصلاح افتادگي مادرزادي پلک.
روش پژوهش: تحقيق به روش کارآزمايي باليني تصادفي شده انجام پذيرفت و بيماران مبتلا به افتادگي مادرزادي يک طرفه (8 بيمار) و دو طرفه (11 بيمار) پلک، به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. فاشيا لاتا در يک گروه به صورت دو مثلثي (double triangle) و در گروه ديگر به صورت تک مثلثي (single triangle) جهت اسلينگ به کار گرفته شد. داده ها با آزمون هاي t زوج (در هر گروه) و t نمونه هاي مستقل (بين دو گروه) مورد ارزيابي آماري قرار گرفتند.
يافته ها: دو گروه از نظر سن و جنس، تفاوت آماري معني داري نداشتند. شکاف پلکي در گروه دو مثلثي به طور متوسط 4.35±2.32 ميلي متر و در گروه تک مثلثي 4.36±1.89 ميلي متر افزايش يافته بود. ميزان تغيير در شکاف پلکي بعد از جراحي نسبت به قبل از جراحي در هر دو گروه از نظر آماري معني دار بود (p=0.00) ولي در دو گروه نسبت به هم، تفاوت آماري معني داري نداشت (p=0.576). عوارض کوتاه مدت شامل خراش قرنيه (نقص اپي تليومي قرنيه، PEE)، انتروپيون و عوارض بلندمدت شامل کم اصلاحي (undercorrection) و بيش اصلاحي (overcorrection) به يک نسبت در دو گروه مشاهده شد.
نتيجه گيري: در افتادگي مادرزادي پلک مي توان اسلينگ به روش تک مثلثي با فاشيا لاتا را جايگزين روش دومثلثي کرد.

 نسخه قابل چاپ